พอเห็นฉู่เซี่ยเดินเข้ามา หลิวฉี่หางก็รีบชี้ไปที่โซฟา พลางพูดกับเธออย่างอารมณ์ดี
“เสี่ยวฉู่ มานั่งสิ”
“หัวหน้าเรียกฉันมามีธุระอะไรเหรอคะ?” ฉู่เซี่ยถามอย่างสงสัย
หลิวฉี่หางกวักมือเรียกเธอ พอฉู่เซี่ยนั่งลงแล้ว เขาก็เล่าเรื่องซินหรงให้ฟัง
“ซินหรงน่าจะได้ฟังเพลงของเธอแล้วชอบมาก เลยอยากให้เธอแต่งเพลงให้สักเพลง เธอลองดูหน่อยว่าแต่งได้ไหม?”
ฉู่เซี่ยไม่ได้ตอบทันที เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา ค้นหาเพลงเก่า ๆ ที่ซินหรงเคยร้องแล้วเปิดฟัง
ไม่ต้องพูดถึงว่าเขามีเบื้องหลังหรือเปล่า ฝีมือระดับมืออาชีพของเขาแข็งแกร่งจริง ๆ เป็นเสียงผู้ชายที่มีเอกลักษณ์และมิติ ช่วงเสียงก็กว้าง แถมยังถ่ายทอดเรื่องราวผ่านน้ำเสียงได้ดีมาก
หลังฟังเพลงของเขาไปหลายเพลง ฉู่เซี่ยก็พยักหน้า “เสียงเขาดีมาก ฉันลองดูได้ค่ะ”
“ดีเลย เดี๋ยวฉันส่งบัญชีแชตของซินหรงให้ หลังจากนี้พวกเธอสองคนคุยกันเป็นการส่วนตัวได้”
พอได้รับบัญชีแชตที่หลิวฉี่หางส่งมา ฉู่เซี่ยก็ทำท่าจะลุกขึ้นขอตัว แต่ถูกเขาเรียกกลับมา
“เสี่ยวฉู่ รอก่อน ยังมีอีกเรื่อง”
พูดจบเขาก็ยื่นเอกสารให้ ฉู่เซี่ยรับมาเปิดดูด้วยความสงสัย
เป็นเอกสารกิจกรรมรับสมัครเพลงฉลองวันชาติเดือนตุลาคม ซึ่งจัดโดยสมาคมดนตรี
เนื้อหาคร่าว ๆ คือเปิดรับเพลงในธีมวันชาติจากทุกบริษัท เพลงที่ได้รับคัดเลือกจะได้รับการสนับสนุนทรัพยากรและการประชาสัมพันธ์จากสมาคมดนตรี