พอกดเข้าไปในหน้าต่างแชตกับฉู่ชิว ก็เห็นข้อความนอนรออยู่เป็นสิบข้อความจริง ๆ ส่งมาตั้งแต่ตีสองจนถึงเช้า: 【พี่! พี่ติดอันดับหนึ่งในหัวข้อค้นหายอดนิยมแล้ว!】
【กลุ่มแชตห้องเราก็แชร์เพลงของพี่กันเต็มไปหมด! ผมบอกพวกเขาว่าคนแต่งเพลงคือพี่สาวผม ทุกคนตกใจกันใหญ่เลย!】
【พี่ทำให้ผมภูมิใจสุด ๆ! รอผมกลับไปแล้วพี่ต้องเซ็นชื่อให้ด้วยนะ!】 ฉู่เซี่ยยิ้มพลางส่ายหน้า ตอบกลับไปว่า “เรียนวิชาปฏิบัติระวังตัวด้วย กินข้าวให้ตรงเวลา” แล้วก็โอนเงินค่าขนมให้เขาไปจำนวนหนึ่ง
วันที่ 1 ตุลาคม เพลงนี้ก้าวพ้นโลกออนไลน์ไปอย่างเต็มตัว หลอมรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของทุกซอกทุกมุมในเมือง
หลังพิธีเชิญธงชาติ ณ จัตุรัสเทียนอันเหมิน จอยักษ์กลางลานก็เปิดเพลงนี้ ผู้คนที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างฮัมตามกันเองโดยไม่ได้นัดหมาย เสียงร้องจากแผ่วเบาค่อย ๆ ประสานเป็นจังหวะพร้อมเพรียง ก่อเกิดเป็นคลื่นเสียงร้อนแรง
ในกิจกรรมวันชาติของโรงเรียนประถมและมัธยมทั่วประเทศ เพลง《ถ้อยคำของเยาวชนแห่งอาณาจักรมังกร》กลายเป็นเพลงประสานเสียงที่กำหนดให้ร้อง
เหล่าเยาวชนในชุดนักเรียนยืนอยู่กลางสนาม ตะโกนพร้อมกันว่า “เมื่อเยาวชนแข็งแกร่ง ประเทศก็แข็งแกร่ง” บรรดาผู้ปกครองและครูที่นั่งอยู่ด้านล่างต่างพากันน้ำตาคลอ
ไม่ว่าจะร้านค้าตามถนนหนทาง โทรทัศน์เคลื่อนที่บนรถเมล์และรถไฟใต้ดิน หรือเสียงตามสายตามแหล่งท่องเที่ยว ก็ได้ยินทำนองเพลงนี้อยู่ทุกหนแห่ง
บางคนฟังระหว่างเดินทางไปทำงาน บางคนฟังตอนไปเดินเล่นในสวน บางครอบครัวก็ฮัมตามระหว่างเที่ยวด้วยกัน เพลงปลุกใจเพลงหนึ่งกลับดังจนกลายเป็นกระแสนิยมไปทั่วทั้งประเทศได้จริง ๆ
วันนั้นฉู่เซี่ยอยู่บ้าน เขียนต้นฉบับนิยายที่ต้องส่งของวันนั้นเสร็จแล้วก็เปิดโทรทัศน์ดูถ่ายทอดสดพิธีสวนสนามวันชาติ