เวลานี้ วงการเพลงกำลังเต็มไปด้วยกระแสใต้น้ำที่ปั่นป่วน
กลุ่มแชตของนักแต่งเพลงแต่ละกลุ่มเงียบไปกว่าสิบนาที ก่อนจะมีใครสักคนทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน
นักแต่งเพลงรุ่นใหญ่จากคณะศิลปะการแสดงระดับชาติแห่งหนึ่งส่งข้อความว่า “คนรุ่นหลังนี่น่ากลัวจริง ๆ! เพลงนี้มีวิสัยทัศน์กว้างไกลกว่านักแต่งเพลงรุ่นใหญ่หลายคนที่เขียนเพลงปลุกใจมานานถึงยี่สิบปีเสียอีก”
จากนั้นก็มีข้อความเห็นด้วยตามมาเป็นชุด บางคนเลื่อนแถบเล่นเพลงกลับไปกลับมา ฟังเรียบเรียงดนตรีตั้งแต่การวางแนวเครื่องสายไปจนถึงจังหวะลงกลอง จากเสียงประสานของคณะนักร้องเยาวชนไปจนถึงกลิ่นอายแฝงของดนตรีพื้นบ้าน ยิ่งฟังก็ยิ่งตกตะลึง
โครงสร้างทั้งเพลงเป็นระเบียบราวกับตำราเรียน มีรากฐานดนตรีคลาสสิกห่อหุ้มด้วยเปลือกดนตรีป๊อป ทั้งตรงตามมาตรฐานความงามของทางการและถูกใจรสนิยมการฟังเพลงของคนทั่วไปอย่างพอดี ความนิยมและคุณค่าทางศิลปะกลับพุ่งถึงขีดสุดพร้อมกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ
“ก่อนหน้านี้ยังพูดกันอยู่เลยว่าเธอเป็นนักแต่งเพลงสายกระแสที่ดังเพราะเพลงฮิตในอินเทอร์เน็ต ตอนนี้คงหน้าแหกกันหมดแล้ว จะนำบทความของคุณเหลียงฉี่เชามาดัดแปลงได้อย่างเป็นธรรมชาติขนาดนี้ แถมทำนองยังติดหูอีก ฝีมือแบบนี้ไม่เหมือนมือใหม่เลยสักนิด”
“ที่ร้ายกาจที่สุดคือเธอไม่ได้ตะโกนคำขวัญยัดเยียด แต่ทั้งเพลงเต็มไปด้วยความฮึกเหิมของวัยเยาว์ ฟังแล้วรู้สึกเลือดร้อน แต่ก็ไม่รู้สึกว่าจงใจทำให้ซาบซึ้ง ฝีมือระดับนี้ ในวงการเรามีไม่กี่คนที่ทำได้”
แผนกดนตรีของบริษัทบันเทิงชั้นนำหลายแห่งสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ
ผู้อำนวยการของติ่งซิงเอนเตอร์เทนเมนต์ฟาดเมาส์ลงบนโต๊ะ สีหน้าบูดบึ้งจนเขียวคล้ำ บริษัทของพวกเขาส่งผลงานเข้าประกวดครั้งนี้สามเพลง เพลงที่ได้อันดับดีที่สุดอยู่อันดับหก เดิมทีคิดว่าผลงานก็พอใช้ได้ แต่พอเทียบกับเพลง “ถ้อยคำของเยาวชนแห่งอาณาจักรมังกร” ที่อยู่อันดับหนึ่ง ก็พลันดูธรรมดาจืดชืด ราวกับส่งมาให้ครบจำนวน