ไม่ได้ตื่นขึ้นมาเองอย่างสบาย ๆ แบบนี้มานานมากแล้ว
ฉู่เซี่ยลุกขึ้นด้วยความสดชื่น ยืดเส้นยืดสายครั้งใหญ่ ก่อนสวมรองเท้าแตะเดินออกจากห้องนอน
ฉู่ชิวที่กำลังเล่นเกมอยู่บนโซฟาเห็นพี่สาวตื่นแล้ว ก็ลุกไปอุ่นอาหารเช้าที่เก็บไว้ให้ในครัว ระหว่างนั้นก็ไม่วายเร่งให้เธอรีบไปล้างหน้าแปรงฟัน เพราะใกล้ได้เวลากินข้าวแล้ว
มองน้องชายที่ ‘รู้จักดูแลเอาใจใส่’ ขนาดนี้ ฉู่เซี่ยก็รับคำอย่างอารมณ์ดี แล้วสวมรองเท้าแตะเดินไปห้องน้ำ
พอเห็นอาหารเช้าจัดเต็มบนโต๊ะ ความอยากอาหารของฉู่เซี่ยก็พลุ่งขึ้นมาทันที ฝีมือทำอาหารของน้องชายดีมาก กินแล้วอร่อยจนเธอมีความสุขสุด ๆ
หลังอาหารเช้า ฉู่เซี่ยนอนแผ่อยู่บนโซฟา ไม่อยากขยับตัวสักนิด เธอมองวันที่ วันนี้คือวันพฤหัสบดีที่ 18 มิถุนายน เหลืออีกสองวันก็ถึงวันที่ต้องไปรายงานตัวเข้าทำงานที่ชิงเหอแล้ว
บนดาวเคราะห์สีคราม ผู้สร้างสรรค์มีสถานะสูงมาก เพราะให้ความสำคัญกับการประชาสัมพันธ์และคุ้มครองลิขสิทธิ์
ยกตัวอย่างวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์ ถ้าเป็นโลกเดิม ลำดับความสำคัญย่อมเป็น ผู้ลงทุน > ผู้กำกับ > นักแสดง > คนเขียนบท แต่บนดาวเคราะห์สีคราม คนเขียนบทมีความสำคัญกว่าผู้กำกับ
นอกจากกรณีพิเศษแล้ว หากคนเขียนบทไม่เห็นด้วย ผู้กำกับก็ไม่มีสิทธิ์แก้บทตามใจชอบ
ส่วนผู้ลงทุนน่ะหรือ ไม่ว่าโลกไหนก็เป็นตัวตนที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์ทั้งปวง วงการเพลงก็เช่นกัน นักแต่งเนื้อร้องและทำนองมีสถานะสูงกว่านักร้อง
นักแต่งเนื้อร้องและทำนองแบ่งระดับจากต่ำไปสูง ได้แก่ มือใหม่ ระดับต้น ระดับกลาง ระดับสูง ระดับทอง ระดับแพลทินัม และระดับเพชร ซึ่งเป็นระดับปรมาจารย์
มือใหม่อย่างฉู่เซี่ยที่ยังไม่มีผลงาน บริษัทจะเซ็นสัญญาฝึกงานให้เป็นเวลา 3 เดือน เงินเดือนพื้นฐาน 3,000 หยวน หากแต่งผลงานที่เผยแพร่ได้สักเพลงในช่วงนั้น ก็จะได้บรรจุเป็นพนักงานประจำ
เมื่อสมัครผ่านจนได้เป็นนักแต่งเพลงมือใหม่ เงินเดือนพื้นฐานจะเพิ่มเป็น 5,000 หยวน ส่วนแบ่งรายได้จากเพลงจะแบ่งกันสองต่อแปด แน่นอนว่าบริษัทได้แปด ส่วนเธอได้สอง จากนั้นส่วนแบ่งสองส่วนนั้นของเธอยังต้องแบ่งกับนักร้องอีกที
ข้อดีที่น่าชื่นชมที่สุดคือ ลิขสิทธิ์เป็นของผู้สร้างสรรค์ บริษัทมีเพียงสิทธิ์ใช้งานก่อนผู้อื่นและสิทธิ์ตามระยะเวลาที่ระบุในสัญญา
แน่นอนว่าเมื่อเลื่อนระดับขึ้น ผลตอบแทนก็ย่อมดีขึ้นตามไปด้วย กฎการแบ่งรายได้ของบริษัทเขียนไว้ชัดเจนในสัญญา
ระดับต้นแบ่งสองต่อแปด ระดับกลางสามต่อเจ็ด ระดับสูงสี่ต่อหก พอถึงระดับทองก็แบ่งกับบริษัทคนละครึ่งได้แล้ว
ถ้าได้เป็นนักแต่งเพลงระดับแพลทินัม ส่วนแบ่งจะเป็นแปดต่อสอง นักแต่งเพลงระดับแพลทินัมยังได้รับฉายาว่าเทพเพลงน้อย เป็นกำลังหลักของฝ่ายแต่งเพลงในทุกบริษัท
ส่วนนักแต่งเพลงระดับเพชรจะได้รับการเรียกขานอย่างสนิทสนมว่าเทพเพลง หากได้เป็นนักแต่งเพลงระดับเพชร บริษัทก็จะยกย่องดูแลอย่างดี
บริษัทไม่เพียงหักส่วนแบ่งแค่หนึ่งส่วนจากสิบเท่านั้น เพื่อรั้งตัวหลักคนนี้ไว้ บริษัทยังเสนอแบ่งหุ้นให้ด้วย
เงื่อนไขการเป็นนักแต่งเพลงระดับเพชรยากอย่างเหลือเชื่อ เมื่อนับรวมทั้งอาณาจักรมังกรแล้ว มีจำนวนไม่ถึงสองมือ
เหตุผลที่ฝ่ายแต่งเพลงของบริษัทชั้นนำสามแห่งในอาณาจักรมังกรแข็งแกร่งเป็นพิเศษ ก็เพราะนักแต่งเพลงระดับเพชรส่วนใหญ่ของอาณาจักรมังกรสังกัดอยู่กับบริษัททั้งสามแห่งนี้
มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ได้รับการปั้นจากบริษัทบันเทิงระดับรอง แต่เพราะมีเทพเพลงอยู่ บริษัททั้งสองแห่งนี้จึงเลื่อนอันดับขึ้นมาได้มาก ฝ่ายแต่งเพลงเองก็มีเทพเพลงคอยประจำการ จึงดึงดูดนักแต่งเพลงฝีมือดีเข้ามาได้ไม่น้อย และทำผลงานบนตารางอันดับได้ดี
บริษัทชิงเหอที่ฉู่เซี่ยสังกัดไม่มีเทพเพลงประจำอยู่ แต่ก็มีนักแต่งเพลงระดับแพลทินัมหนึ่งคน นับว่าอยู่ในระดับกลางค่อนไปทางสูง
ฉู่เซี่ยพอใจกับสถานการณ์ตอนนี้มาก เหลือแค่รอไปรายงานตัว แล้วค่อยไปสัมผัสบรรยากาศและสภาพแวดล้อมในบริษัท
ยังไงก็สบายกว่างานในชาติก่อนมาก ฉู่เซี่ยที่มีนิสัยคนธรรมดาทั่วไปพอใจกับชีวิตเรียบง่ายและรู้จักพอ
ฉู่เซี่ยยังนอนเหม่ออยู่บนโซฟา ก็ถูกฉู่ชิวเร่งให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาบอกว่าจะพาเธอไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล เรื่องที่เกิดขึ้นในสองวันนี้หนักหนาเกินไป เขากลัวว่าสุขภาพเธอจะมีปัญหา
ฉู่เซี่ยไม่ค่อยอยากขยับตัว แต่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าร่างกายนี้ตอนนี้เป็นอย่างไร จึงลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วตามฉู่ชิวไปโรงพยาบาล
พอไปถึง ทั้งคู่ก็ต้องเจอทั้งเจาะเลือด ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ และอัลตราซาวนด์ เล่นเอาเธอเหนื่อยแทบแย่
ยังดีที่ผลตรวจออกมาดีกว่าที่เธอคาดไว้มาก อาการหัวใจดีขึ้น หากเป็นไปตามแนวโน้มนี้ต่อไป อีกไม่ถึงสองปีร่างกายนี้ก็จะใช้ชีวิตได้เหมือนคนปกติ
ฉู่เซี่ยเดาว่านี่คงเป็นของแถมจากระบบของหน่วยงานอะไรสักอย่าง ไม่อย่างนั้นโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดจะดีขึ้นกะทันหันได้อย่างไร
ไม่ว่าอย่างไร ทั้งคู่ก็ดีใจมากที่ได้ผลตรวจแบบนี้ ถึงอย่างนั้นฉู่ชิวยืนกรานให้หมอสั่งยาให้หลายอย่างก่อนกลับบ้าน
ตอนเย็นฉู่ชิวทำอาหารมื้อใหญ่ ฉลองที่อาการป่วยของฉู่เซี่ยดีขึ้นและมีหวังว่าจะหายขาด
ทั้งคู่กินไปคุยไป พูดคุยถึงความฝันในอนาคต บรรยากาศอบอุ่นมาก
ชีวิตเหมือนวัวเหมือนม้าในชาติก่อนทำให้เธอมีโรคพื้นฐานหลายอย่าง การได้โอกาสเริ่มต้นใหม่พร้อมร่างกายที่แข็งแรงทำให้ฉู่เซี่ยดีใจมาก
สองวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เช้าวันจันทร์ ฉู่เซี่ยงัวเงียกดปิดนาฬิกาปลุกเรือนที่สาม กลิ้งออกจากผ้าห่มแล้วปีนลงจากเตียง จากนั้นก็นอนดิ้นอยู่บนพื้นอีกพักใหญ่กว่าจะตื่นเต็มตา
พอดูนาฬิกาก็เกือบ 8 โมงแล้ว เริ่มงาน 9 โมงเนี่ยนะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่กล้าฝัน แต่พอถึงตาตัวเองกลับมีสภาพแบบนี้จนได้
วันนี้เป็นวันทำงานวันแรก ต้องไปถึงก่อนเวลาสักหน่อย
ฉู่เซี่ยงัดวิธีล้างหน้าแปรงฟัน 5 นาทีของมนุษย์เงินเดือนขยันขันแข็งออกมาใช้ มองใบหน้าเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยคอลลาเจนในกระจก แล้วมัดผมเป็นมวยกลมน่ารัก พอมองเสื้อผ้าในตู้ก็เริ่มลังเล วันแรกที่ทำงานควรแต่งตัวให้เป็นทางการหน่อยไหมนะ
คิดแล้วก็ช่างเถอะ ชาติก่อนตั้งแต่ได้งานที่บริษัท เธอใส่ชุดทางการอยู่แค่สองวัน ก่อนจะพบว่าเพื่อนร่วมงานแต่งตัวกันตามสบาย ใส่อะไรก็ได้ที่ใส่แล้วสบาย เธอเลยดูแปลกแยกอยู่คนเดียว
หลังจากนั้นก็ปรับตัวตามคนอื่น ตอนนี้ให้กลับไปใส่ชุดทางการอีกคงไม่ชินแน่ อย่างมากก็แค่ไม่ใส่รองเท้าแตะก็แล้วกัน
เฮ้อ ยังไงก็ทำงานเบื้องหลัง แต่งตัวยังไงก็ได้ทั้งนั้น! เสื้อยืดสีขาวกับเอี๊ยมขายาว สะพายกระเป๋าคาดอกลายลูกหมาตัวน้อย
ดูแล้วเหมือนเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเลย...
ได้ยินเสียงน้องชายเร่งอยู่ด้านนอกห้องนอน พอมองเวลาก็เห็นว่า 8 โมง 20 นาทีแล้ว เธอขานรับว่า «มาแล้ว» ก่อนคว้าบัตรประชาชน สัญญาจ้างงาน และโทรศัพท์ แล้วรีบเดินออกจากห้องนอน
ฉู่ชิวทำอาหารเช้าไว้รออยู่ข้างโต๊ะกินข้าวแล้ว ฉู่เซี่ยรีบดื่มโจ๊กไปหนึ่งชาม ตามด้วยซาลาเปาอีกลูก ก่อนลุกขึ้นเตรียมออกจากบ้าน
ฉู่ชิวหยิบกุญแจรถแล้วเดินตามเธอไปติด ๆ
ฉู่เซี่ยขับรถเป็น แต่เจ้าของร่างเดิมไม่มีใบขับขี่ น้องชายจึงเสนอตัวรับหน้าที่ขับรถรับส่งเธออย่างกระตือรือร้น
พอคิดว่าน้องชายจะกลับไปเรียนที่เมืองหลวงในอีกสองเดือน เธอก็คิดว่าต้องหาเวลาสอบใบขับขี่ให้ได้
รถแล่นผ่านย่านการค้าที่คึกคัก ก่อนเลี้ยวเข้าสู่ถนนร่มรื่นที่มีต้นไม้เรียงราย มองไปไกล ๆ ก็เห็นอาคารอันเป็นสัญลักษณ์ของบริษัทสื่อชิงเหอ
รถจอดลงที่ด้านล่างอาคารบริษัท ฉู่เซี่ยมองตึกสูง 35 ชั้นตรงหน้า โลโก้สีทองของบริษัทสื่อชิงเหอบนดาดฟ้าส่องประกายระยิบระยับ ม่านกระจกสะท้อนแสงอาทิตย์จนเปล่งประกายยิ่งกว่าเดิม
หน้าอาคารมีลานเล็ก ๆ ที่ใช้เป็นเวทีชั่วคราวได้ ผู้ชายผู้หญิงหลายคนที่แต่งตัวดูเป็นมืออาชีพเดินผ่านไปมาอย่างรวดเร็ว
ฉู่เซี่ยลงจากรถ บอกลาน้องชาย แล้วหันหลังเดินเข้าไปในอาคาร
เมื่อมาถึงเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ เธอยื่นสัญญาจ้างงานให้ พนักงานต้อนรับเชิญให้รอสักครู่อย่างสุภาพ ก่อนติดต่อผู้รับผิดชอบฝ่ายแต่งเพลง
