ฉู่เซี่ยเดินไปยืนข้าง ๆ พลางมองสำรวจรอบตัวอย่างสนอกสนใจ
เห็นได้ชัดว่าชิงเหอมีเงินทุนหนาแน่นมาก พอก้าวเข้าไปในโถงชั้นหนึ่งของอาคารชิงเหอฟิล์ม สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือบรรยากาศกว้างขวางโอ่อ่าจนชวนตะลึง
เพดานสูงถึง 10 เมตร ก่อให้เกิดมิติความลึกอย่างเต็มที่ ไม่รู้สึกอึดอัดหรือคับแคบแม้แต่น้อย
พื้นหินอ่อนผิวด้าน ผนังตกแต่งด้วยไม้และเส้นโลหะเรียบง่ายที่ช่วยขับเน้นรูปทรง ให้ความรู้สึกหรูหราแบบพอดี ๆ แฝงความประณีตอย่างลงตัว
งานตกแต่งโทนเย็นดูแข็งกระด้างถูกปรับให้นุ่มนวลด้วยแสงไฟละมุน กลายเป็นความหรูหราแบบผู้ดีเก่าที่ไม่เน้นอวด
ด้านในของโถงมีพื้นที่รับรองและพักผ่อนแยกเป็นสัดส่วน โซฟาหนังแท้สีเบจหลายชุดจัดวางสลับกับโต๊ะเตี้ยไม้ธรรมชาติ มุมห้องประดับด้วยต้นไม้สีเขียวชอุ่มและของตกแต่งที่มีกลิ่นหอม
บรรยากาศไม่ได้แข็งทื่อและห่างเหินแบบพื้นที่ธุรกิจทั่วไป แต่ผ่อนคลายและอบอุ่น เหมาะกับการนั่งพักพูดคุยกัน
ผนังจัดแสดงงานศิลปะแบบสั่งทำขนาดใหญ่ด้านหลังพื้นที่รับรองโดดเด่นเป็นพิเศษ
โปสเตอร์ต้นฉบับของภาพยนตร์และซีรีส์ที่บริษัทชิงเหอเคยคว้ารางวัลจากเวทีต่าง ๆ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ถูกจัดใส่กรอบเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ
ตั้งแต่ภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ที่ทำรายได้ถล่มทลายในโรง ไปจนถึงซีรีส์คุณภาพที่ได้รับเสียงชื่นชม ทุกภาพเรียงต่อกันเป็นบันทึกช่วงเวลาอันรุ่งโรจน์ของบริษัท พื้นที่อันแสนสบายจึงยิ่งอบอวลด้วยกลิ่นอายศิลปะและความภาคภูมิใจในเกียรติยศเฉพาะตัวของบริษัทด้านภาพยนตร์และโทรทัศน์
ฉู่เซี่ยได้ยินเสียงพนักงานต้อนรับกล่าวทักทายใครบางคน จึงหันไปมองตาม
ชายวัยกลางคนที่ดูอายุราวสี่สิบกว่าเดินตรงมาทางเธอ สูงประมาณ 175 เซนติเมตร สวมเสื้อโปโลซึ่งเป็นเครื่องหมายประจำตัวของผู้ชายวัยทำงานเต็มตัว ส่วนเส้นผมบนศีรษะก็น่าเป็นห่วงอยู่ไม่น้อย
เขาคือหลิวฉี่หาง หัวหน้าแผนกประพันธ์เพลงแผนกสอง ผู้สัมภาษณ์ฉู่เซี่ย และเป็นหัวหน้าโดยตรงของเธอในตอนนี้
พอเห็นเขาเดินเข้ามาจากประตู ฉู่เซี่ยก็รีบทักทายว่า “สวัสดีตอนเช้าค่ะ หัวหน้าหลิว!”
กลัวว่าหัวหน้าจะจำตัวเองไม่ได้ ฉู่เซี่ยกำลังจะเริ่มแนะนำตัว
หลิวฉี่หางก็พูดขึ้นก่อน “เธอชื่อ...ฉู่เซี่ยใช่ไหม! วันนี้มาเริ่มงานเหรอ? ดีเลย ตามฉันมา”
จากนั้นเขาก็ทักทายพนักงานต้อนรับ แล้วหันมาส่งสัญญาณให้ฉู่เซี่ยเดินตาม
ฉู่เซี่ยไม่คิดว่าหัวหน้าจะยังจำเธอได้ จึงรู้สึกดีใจอยู่ไม่น้อย ก่อนจะก้าวตามเขาไป
หลิวฉี่หางเดินนำพลางแนะนำ “อาคารทั้งหลังเป็นของบริษัทสื่อชิงเหอ ข้างในมีพื้นที่ทำงาน แผนกศิลปิน ห้องอัดเสียง ห้องเต้น ห้องออกกำลังกาย ศูนย์ผลิตภาพยนตร์และโทรทัศน์ แล้วยังมีสตูดิโอถ่ายทำอีกแห่ง”
พอมาถึงหน้าลิฟต์ เขาชี้ไปทางลิฟต์แล้วพูดว่า “วันนี้ฉันจะพาเธอไปฝ่ายบุคคลเพื่อทำบัตรพนักงานพอดี ต่อไปเวลาเข้าออกอาคารหรือเข้ากินข้าวที่โรงอาหารต้องใช้บัตร อ้อ โรงอาหารของเราอยู่ชั้น 11 มีอาหารให้ฟรีครบสามมื้อ นี่เป็นสวัสดิการพนักงาน”
พอได้ยินว่ามีโรงอาหารทั้งชั้น ฉู่เซี่ยก็เดาว่าอาหารของบริษัทน่าจะไม่เลว อารมณ์ดีขึ้นไปอีก
เมื่อขึ้นลิฟต์แล้ว หัวหน้าหลิวกดปุ่มชั้น 27 ก่อนหันมาบอกฉู่เซี่ยว่า “ชั้น 27 เป็นฝ่ายบุคคล เดี๋ยวพาเธอจัดการเอกสารให้เรียบร้อยก่อน แล้วค่อยไปแผนกประพันธ์เพลง”
เห็นฉู่เซี่ยพยักหน้า เขาก็แนะนำข้อมูลของบริษัทต่อ
จากที่หลิวฉี่หางเล่าให้ฟัง ฉู่เซี่ยพอจะเข้าใจคร่าว ๆ ว่า
ชั้น 3–10 เป็นแผนกศิลปิน
ชั้น 11 ครึ่งหนึ่งเป็นโรงอาหารฟรี อีกครึ่งเป็นร้านอาหารตามสั่งที่ต้องจ่ายเงิน และยังมีห้องส่วนตัวสำหรับรับรองแขกเป็นครั้งคราว
ชั้น 12–13 เป็นห้องออกกำลังกาย
ชั้น 14–20 เป็นแผนกภาพยนตร์และโทรทัศน์
ชั้น 21–22 เป็นแผนกประพันธ์เพลง โดยแผนกสองที่ฉู่เซี่ยสังกัดอยู่ตั้งอยู่บนชั้น 22
ชั้น 23 เป็นห้องอัดเสียง
ส่วนชั้นที่สูงกว่านั้นเป็นสตูดิโอถ่ายทำและแผนกงานธุรการต่าง ๆ เช่น ฝ่ายบริหาร ฝ่ายกฎหมาย และแผนกงานเอกสารอื่น ๆ
ฉู่เซี่ยมาถึงพื้นที่ทำงานของแผนกประพันธ์เพลงแผนกสองบนชั้น 22 พร้อมกับหลิวฉี่หาง
หลิวฉี่หางตบมือเรียกความสนใจ ก่อนพูดเสียงดังขึ้นว่า “ทุกคน ฟังทางนี้หน่อย นี่คือฉู่เซี่ย นักประพันธ์เพลงคนใหม่ของแผนกเรา เป็นนักศึกษาฝีมือดีจากวิทยาลัยดนตรีนครปีศาจ ฝากทุกคนช่วยทำความรู้จักกันไว้ด้วย”
ฉู่เซี่ยยิ้มให้ทุกคนอย่างเก้อเขิน “สะ...สวัสดีค่ะทุกคน ฉันชื่อฉู่เซี่ย”
เธอแอบถอนหายใจเฮือกใหญ่ โชคดีที่มาเช้า โต๊ะทำงานหลายสิบตัวมีคนนั่งอยู่ไม่ถึงครึ่ง
หลิวฉี่หางพาฉู่เซี่ยไปที่โต๊ะทำงาน แล้วตบไหล่ชายวัยสามสิบกว่า ๆ ที่นั่งอยู่โต๊ะข้าง ๆ ก่อนแนะนำเธอ “นี่คือเฉินฉือ นักประพันธ์เพลงระดับอาวุโส อยู่กับบริษัทมานานแล้ว ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจก็ถามเขาได้”
จากนั้นเขาก็หันไปบอกเฉินฉือว่า “เสี่ยวฉู่เพิ่งมาวันนี้ ลาวเฉิน ช่วยดูแลเธอหน่อยนะ”
เห็นทั้งคู่พยักหน้ารับ หลิวฉี่หางก็กำชับอีกสองสามคำ ก่อนบอกว่าตัวเองยังมีประชุมเช้า แล้วรีบเดินจากไป
พอนั่งลงบนเก้าอี้ ฉู่เซี่ยก็ผ่อนลมหายใจยาว ก่อนหันไปทักเฉินฉืออีกครั้ง “สวัสดีค่ะพี่เฉิน ฉันชื่อฉู่เซี่ย ต่อไปคงต้องรบกวนพี่แล้วนะคะ”
เฉินฉือตอบฉู่เซี่ยอย่างอารมณ์ดี บอกว่าถ้ามีปัญหาอะไรก็มาถามเขาได้
เฉินฉือคุยกับฉู่เซี่ยต่อเรื่องกฎของบริษัท อย่างเช่นหลังจากนี้ถ้าจะอัดเพลง ต้องให้หัวหน้าหลิวตรวจผลงานก่อน ถ้าผ่านแล้วเขาถึงจะติดต่อหัวหน้าฝ่ายศิลปินให้
“จริงสิ บริษัทกำหนดไว้ว่านักประพันธ์เพลงที่ยังไม่ถึงระดับเหรียญทองต้องมีเพลงออกมาอย่างน้อยปีละ 8 เพลง พอได้ระดับเหรียญทองแล้วก็ขึ้นอยู่กับตัวนักประพันธ์เพลงเอง”
พอแนะนำเรื่องต่าง ๆ เกือบครบแล้ว เฉินฉือก็ขยิบตาพลางลดเสียงลง “งานประพันธ์เพลงน่ะต้องใช้แรงบันดาลใจ ใช่ไหมล่ะ! จะไปหาแรงบันดาลใจจากการนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานได้ยังไง!”
“อื้อ ๆ พี่พูดถูกค่ะ!”
ฉู่เซี่ยตาเป็นประกาย พยักหน้ารัวเห็นด้วย
หลังจากนั้นฉู่เซี่ยก็ถามว่า “พี่ฉือ นักประพันธ์เพลงเลื่อนระดับกันยังไงเหรอคะ?”
เฉินฉือเรียบเรียงคำพูดเล็กน้อย ก่อนอธิบายให้เธอฟังว่า
ลำดับการเลื่อนระดับของนักประพันธ์เพลงคือ นักประพันธ์เพลงหน้าใหม่ → นักประพันธ์เพลงระดับต้น → นักประพันธ์เพลงระดับกลาง → นักประพันธ์เพลงระดับอาวุโส → นักประพันธ์เพลงระดับเหรียญทอง → นักประพันธ์เพลงระดับแพลทินัม → ระดับเพชร (ระดับหอเกียรติยศ)
เงื่อนไขของนักประพันธ์เพลงหน้าใหม่คือ ต้องผ่านการยืนยันตัวตนในฐานะนักดนตรีบนแพลตฟอร์มเพลงกระแสหลัก และเผยแพร่ผลงานเพลงต้นฉบับที่แต่งเนื้อร้องและทำนองเองอย่างน้อย 1 เพลง โดยไม่มีเกณฑ์ขั้นต่ำด้านยอดผู้ฟัง
เงื่อนไขของนักประพันธ์เพลงระดับต้นคือ ต้องมีเพลงเดี่ยวที่มียอดดาวน์โหลดแบบเสียเงินตั้งแต่ 100,000 ครั้งขึ้นไป และยอดเล่นรวมทั่วทั้งเครือข่ายเกิน 1 ล้านครั้ง อีกทั้งต้องมีชื่อเสียงเบื้องต้นในวงการ
เงื่อนไขของนักประพันธ์เพลงระดับกลางคือ ต้องมีเพลงเดี่ยวฮิตที่มียอดดาวน์โหลดแบบเสียเงินเกิน 5 ล้านครั้งสะสมรวม 3 เพลง และอย่างน้อย 1 เพลงต้องติด 10 อันดับแรกของชาร์ตเพลงยอดนิยมประจำเดือน ผลงานทั้งหมดต้องมียอดเล่นทั่วทั้งเครือข่ายเกิน 10 ล้านครั้ง และมีเครือข่ายคนร่วมงานประจำในวงการมากพอ
เงื่อนไขของนักประพันธ์เพลงระดับอาวุโสคือ ต้องมีเพลงเดี่ยวที่มียอดดาวน์โหลดแบบเสียเงินเกิน 10 ล้านครั้งสะสมรวม 5 เพลง และมีเพลงยอดนิยมประจำปีอย่างน้อย 2 เพลง ผลงานต้องติดอันดับต้น ๆ ของชาร์ตเพลงหลักหลายแห่งต่อเนื่องยาวนาน มีเพลงฮิตที่คนทั่วประเทศรู้จักและร้องตามได้ อีกทั้งต้องมีชื่อเสียงในวงการครอบคลุมทั่วประเทศ
เงื่อนไขของนักประพันธ์เพลงระดับเหรียญทองคือ ต้องมีเพลงยอดนิยมที่มียอดดาวน์โหลดระดับสิบล้านครั้งขึ้นไปสะสมรวมอย่างน้อย 10 เพลง มีเพลงยอดนิยมประจำปีที่คนทั้งประเทศรู้จักมากกว่า 3 เพลง และมีคลังเพลงเดี่ยวจากแฟรนไชส์ยอดฮิตอยู่ในมือ
เงื่อนไขของนักประพันธ์เพลงระดับแพลทินัมคือ ต้องมีเพลงยอดนิยมที่มียอดดาวน์โหลดระดับสิบล้านครั้งขึ้นไปสะสมรวมอย่างน้อย 20 เพลง ครองอันดับหนึ่งบนชาร์ตเฟิงอวิ๋นติดต่อกัน 12 เดือน สามารถเลือกจับคู่ทำงานกับนักร้องแถวหน้า หรือนักร้องระดับราชาและราชินีเพลงได้อย่างอิสระ มีอำนาจต่อรองระดับสูงสุดในวงการบันเทิง บริษัทแผ่นเสียงและศิลปินแถวหน้าจะเป็นฝ่ายเสนอค่าจ้างก้อนโตเพื่อจ้างแต่งเพลงให้
เงื่อนไขของนักประพันธ์เพลงระดับเพชรคือ ต้องมีเพลงคลาสสิกที่สืบทอดข้ามยุคสมัยนับสิบเพลง ผลงานเปลี่ยนทิศทางกระแสเพลงของวงการ คว้ารางวัลดนตรีประเภทความสำเร็จตลอดชีวิต เป็นที่รู้จักในหมู่คนทุกวัย และแม้เวลาผ่านไปหลายสิบปี ผลงานก็ยังคงมีคนขับร้องสืบต่อไป ถือเป็นตัวตนที่อยู่บนจุดสูงสุดของพีระมิดวงการเพลง
ฟังจบแล้วฉู่เซี่ยก็พยักหน้า ก่อนกล่าวขอบคุณเฉินฉือ