ฉู่เซี่ยไม่รู้เลยว่ามีคนกลุ่มหนึ่งบนอินเทอร์เน็ตกำลังบ่นด่าเธออยู่ในใจ เพราะเกาะกระแสของเธอไม่ได้ แต่ต่อให้รู้เข้า เธอก็คงเท้าเอวหัวเราะเยาะพวกนั้นเท่านั้น
ตอนนี้เธอกำลังเคี้ยวขนมไปพลาง ฟังเรื่องซุบซิบไปพลาง ดวงตาเป็นประกายยิ่งกว่าหลอดไฟ
“เสี่ยวเซี่ย ฟังฉันนะ รู้จักวงบอยแบนด์วงนั้นใช่ไหม! นักเต้นหลักในวงมีลูกทั้งที่ยังไม่ได้แต่งงาน ได้ยินมาว่าไม่ใช่แค่คนเดียวด้วย...แถมยังมีข่าวลืออีกว่า...”
ฉู่เซี่ยกำลังฟังเพลิน ๆ ก็เห็นคนจากแผนกแต่งเพลงพากันลุกขึ้น เดินไปยังห้องประชุมใหญ่
ฉู่เซี่ยยังงง ๆ อยู่ เฉินฉือก็ตบหน้าผากตัวเอง พลางส่งสัญญาณให้เธอตามไป
“โธ่เอ๊ย! คุยเพลินไปหน่อย รีบไปกันเถอะ วันนี้วันที่หนึ่ง ต้องประชุมประจำเดือนนี่”
“อ๋อ ได้เลย!”
ฉู่เซี่ยลุกขึ้นทันที แล้วเดินตามเฉินฉือเข้าไปในห้องประชุมใหญ่
เธอกวาดตามองไปรอบ ๆ ถึงได้สังเกตว่าวันนี้คนจากแผนกแต่งเพลงมากันครบเป็นพิเศษ
ในห้องประชุม ฉู่เซี่ยถูกลากไปนั่งตรงมุมหนึ่ง แล้วก็เริ่มใจลอย
ประชุมเช้าก็คงประมาณสรุปงานนั่นแหละ
เดือนที่แล้วแผนกแต่งเพลงสองทำอะไรไปบ้าง แผนกหนึ่งกับสามเป็นยังไงบ้าง
จากนั้นก็พูดถึงเป้าหมายของเดือนนี้ ต้องทำยอดให้ถึงเท่าไร อะไรทำนองนั้น
ต่อมาก็ให้หัวหน้ากลุ่มรายงานผลงานเดือนก่อน แจกแจงเป้าหมายประจำเดือนนี้ แล้วก็แจ้งสถานการณ์ภายในกลุ่ม...
สรุปว่าหมดเวลาไปกับการประชุมทั้งช่วงเช้า พอใกล้ถึงเวลาอาหารกลางวัน หลิวฉี่หางก็เอ่ยขึ้นว่า “เรื่องสุดท้ายแล้ว ฟังกันหน่อย มีเพลงสั่งทำราคา 500,000 หยวน ใครสนใจก็เข้าไปดาวน์โหลดข้อมูลในกลุ่มงานได้เลย!”