หลังจัดการเรื่องฉู่เซี่ยเรียบร้อย หลิวฉี่หางจึงก้มมองโน้ตเพลงในมือ ยิ่งดูก็ยิ่งตื่นเต้น เพลงนี้ดีไม่เบาเลย เขาเสียบแฟลชไดรฟ์แล้วลองฟังดนตรีประกอบดูด้วย
คุณภาพเพลงนี้ไม่ต้องพูดถึง แถมยังเข้ากับบทของผู้กำกับสวีมาก
“เสี่ยวฉู่ เพลงนี้ไม่เลวเลยนะ ลองอัดเดโมส่งให้ทีมงานดูก่อนได้ คิดไว้หรือยังว่าจะให้ใครร้อง?”
“ค่ะ รู้สึกว่าเพลงนี้เหมาะกับหวงหว่านถิงมาก ถ้าเธอว่างก็ให้เธอร้องเลยค่ะ”
“ได้ เดี๋ยวฉันติดต่อฝ่ายศิลปินให้”
หลิวฉี่หางนึกอยู่นานก็ยังนึกไม่ออกว่าหวงหว่านถิงเป็นใคร แต่ไม่เป็นไร ฝ่ายศิลปินรู้จักก็พอแล้ว
หวงหว่านถิงแจ้งเกิดจากการคว้ารองชนะเลิศในการแข่งขันเพลง «เสียงร้องของฉัน» เมื่อสามปีก่อน เธอเป็นสาวสวยลุคเย็นชา เสียงใสกังวานและมีพลังทะลุทะลวง อีกทั้งยังร้องได้กว้างหลายช่วงเสียง
การแข่งขันผ่านไปได้ครึ่งทาง เธอก็เซ็นสัญญาเข้าสังกัดชิงเหอ ตอนนั้นบริษัทตั้งใจจะปั้นเกิร์ลกรุ๊ปที่มีแต่สมาชิกสายร้อง แต่หนึ่งในสมาชิกกลับมีข่าวฉาวว่าเลี้ยงดูผู้ชาย วงจึงยุบไป บริษัทให้เพลงเธอมาหลายเพลง แต่ก็ไม่ดังเปรี้ยงสักที
ทรัพยากรที่ได้รับจึงค่อย ๆ ลดลง วงการบันเทิงก็เป็นแบบนี้ โชคร้ายสักครั้งไม่เป็นไร แต่ถ้าโชคร้ายซ้ำ ๆ ก็แปลว่าไม่มีดวงจะดัง
ตอนนี้หวงหว่านถิงกำลังซ้อมร้องเพลงอยู่คนเดียวตรงมุมห้องซ้อมรวม รอบตัวมีเด็กฝึกสิบกว่าคนจับกลุ่มกันประปราย บ้างซ้อมร้องเพลง บ้างซ้อมเต้น บ้างก็ยืนคุยเล่นกัน