ต้วนเสี่ยวซีได้ยินคำพูดของหม่าเวยตง ก็แอบลืมตาขึ้นเป็นร่องเล็ก ๆ แล้วถามเสียงเบาว่า “คุณพ่อ เริ่มแล้วหรือยังคะ”
หม่าเวยตงพยักหน้าตอบ “อืม บนหัวหนูฝังเข็มไปเก้าเข็มแล้ว”
“เอ๊ะ จริงเหรอคะ ทำไมหนูไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด” ต้วนเสี่ยวซีตกตะลึง ใบหน้าน้อย ๆ น่ารักเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
หม่าเวยตงยิ้มแล้วตอบว่า “จริงสิ ถ้าหนูไม่เชื่อก็ถามคุณแม่ดูได้เลย”
เฉินอวิ้นที่อยู่ข้าง ๆ ได้สติกลับมาเช่นกัน เธอพูดกับต้วนเสี่ยวซีว่า “ซีซี ที่คุณพ่อพูดเป็นความจริงนะ ตอนนี้บนหัวหนูฝังเข็มไปเก้าเข็มแล้วจริง ๆ”
พอพูดถึงตรงนี้ ในใจเฉินอวิ้นก็รู้สึกซับซ้อนอย่างยิ่ง
เพราะเธอรู้ดีว่าลูกสาวกลัวการฉีดยามากแค่ไหน แต่ตอนนี้กลับนอนนิ่งอย่างว่าง่าย ให้หม่าเวยตงฝังเข็มอยู่บนเตียง
ยิ่งไปกว่านั้น ความเร็วในการฝังเข็มของหม่าเวยตงยังทำให้เธอตกตะลึงอีกครั้ง
นี่คือเข็มเก้าพลิกคืนวิญญาณในตำนานอย่างนั้นหรือ
เร็วเกินไปแล้ว
เมื่อต้วนเสี่ยวซีได้ยินคำพูดของเฉินอวิ้น ใบหน้าน้อย ๆ ของเธอก็คลายกังวลลงในที่สุด
“โอ๊ย คุณพ่อเก่งจังเลยค่ะ ฝังเข็มแล้วไม่เจ็บเลยสักนิด”
หม่าเวยตงยิ้มแล้วพูดว่า “ตอนนี้บนหัวฝังไปเก้าเข็มแล้ว ส่วนตามตัวยังต้องฝังอีกสิบสามเข็ม คราวนี้คงไม่กลัวแล้วใช่ไหม”
ต้วนเสี่ยวซีได้ยินดังนั้นก็เริ่มเกร็งขึ้นมาอีก แต่พอนึกถึงเมื่อครู่ที่ฝังไปเก้าเข็มแล้วยังไม่เจ็บเลยสักนิด เธอก็ผ่อนคลายลง