“นี่คือแผ่นดินบรรพชนตระกูลเยี่ยนของข้า สุสานฝังฟ้างั้นหรือ?”
เพิ่งย่างเข้าสู่แผ่นดินบรรพชนตระกูลเยี่ยน สิ่งที่เพ่งเห็นคือสุสานนับไม่ถ้วน ทำให้เยี่ยนฉุนเซี่ยวชะงักอยู่ตรงนั้น
สุสานเหล่านี้บริเวณรอบนอก ส่วนใหญ่มาจากสาขาสายเลือดของเขา
ชั่วครู่ ดวงตาเขาก็เพ่งไปยังสุสานสามแห่ง
“ท่านปู่... ท่านพ่อ ท่านแม่...”
แวบหนึ่ง ดวงตาของเยี่ยนฉุนเซี่ยวก็แดงก่ำ เขาก้าวไปข้างหน้าสองก้าวโดยไม่ทันรู้ตัว
“ฟืด...”
ทว่าในเวลานี้ เขาคล้ายได้กลิ่นอะไรบางอย่าง จมูกขยับเล็กน้อย รู้สึกถึงกลิ่นเหม็นรุนแรงที่โชยมา
มองตามทิศทางของกลิ่นเหม็นนั้น ก็เห็นอาคารกลุ่มหนึ่งที่เพิ่งสร้างตั้งอยู่ไกลออกไป พลังปราณมากมายพัดผ่าน กลายเป็นลมกลิ่นเหม็นพัดเข้าใส่หน้า
“นี่มัน... นำปราณชุบร่าง ล้างเอ็นชำระไขกระดูก?”
“นั่นคือท่านปู่ทวดหรือ?”
อีกครู่ เยี่ยนฉุนเซี่ยวสังเกตเห็นกลุ่มผู้คนที่กำลังฝึกฝนอยู่ในบริเวณนั้น เมื่อเขาเห็นระดับขั้นฝึกปรือของพวกเขาชัดแจ้ง มุมปากของเยี่ยนฉุนเซี่ยวก็กระตุก
ถึงแม้เขาจะไม่ได้คาดหวังอะไรกับสายเลือดสาขานี้ แต่ก็ไม่เคยคิดว่าพวกเขาจะอ่อนด้อยถึงเพียงนี้
นอกจากท่านปู่ทวดแล้ว คนอื่นที่มีขั้นฝึกปราณสูงที่สุด กลับมีเพียงขั้นฝึกปราณหกขั้น
ดูจากอายุ คาดว่าคนผู้นั้นน่าจะเป็นรุ่นปู่ของเขา
ส่วนรุ่นลงมาอีกขั้น คือรุ่นอารอง มีขั้นฝึกปราณสูงที่สุดเพียงขั้นฝึกปราณสี่ขั้น
ส่วนพวกที่เป็นรุ่นราวคราวเดียวกับเขา ไม่ว่าอายุเท่าไร กลับเป็นขั้นฝึกปราณหนึ่งขั้นทั้งหมด
เมื่อเห็นภาพนี้ เยี่ยนฉุนเซี่ยวรู้สึกราวกับฟ้าผ่าห้าสายฟาดใส่ เขาไม่เข้าใจเลยว่าที่ตนเดินทางมาครั้งนี้มีความหมายใด
ให้คนพวกนี้ช่วยรักษาเขาหลิงซีไว้หรือ?
อะไรกันนี่ พวกเขาแม้แต่จะมีสิทธิ์เข้าไปในเขาหลิงซียังไม่มีเลย!
และในขณะที่เยี่ยนฉุนเซี่ยวสิ้นหวัง ทันใดนั้นก็มีเสียงหวีดร้องดังก้องขึ้น
“อา... ท่านอาเล็ก ข้าจะทะลวงขั้นแล้ว!”
เยี่ยนฉุนเซี่ยวเพ่งสมาธิมองไป ก็เห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่มีอายุมากกว่าเขาราวสี่ห้าปี มีพลังปราณสายหนึ่งพุ่งออกจากร่างของนาง ขั้นวิชาทะลุทะลวงไปถึงขั้นฝึกปราณสองขั้นโดยตรง
“เดี๋ยวก่อน... พลังปราณช่างเข้มข้นนัก!”