"ช่างเป็นความรู้สึกล้ำลึกยิ่ง!"
"ข้าแค่ขั้นแปดแห่งการฝึกปราณ แต่พลังปราณกลับทัดเทียมขั้นเก้า มากกว่าที่เคยเป็นถึงสิบเท่า!"
"ด้วยข้อได้เปรียบทางพลังเช่นนี้ ในขั้นภูมิเดียวกัน ไม่เพียงไม่ลดทอนพลังโจมตี แต่ยังมีฤทธิ์อัศจรรย์ หนึ่งกำลังลบล้างสิบเคล็ด!"
"น่าเสียดาย เทียบกับผู้ฝึกกายาแล้วยังด้อยกว่า!"
ผู้เฒ่ากางสองแขน มองสำรวจตนเองด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความอัศจรรย์ ตอนนี้เขาถึงรู้ตัวว่า ตัวเขาเองก็ดี ผู้ฝึกปราณทั้งหลายก็ดี ล้วนเดินผิดทาง!
"ท่านปู่ ท่านคิดผิดแล้ว!"
"รากฐานของผู้ฝึกกายาอยู่ที่ตนเอง ส่วนรากฐานของผู้ฝึกปราณคือเคล็ดวิชา!"
"ใช้เคล็ดวิชาสร้างฐาน ใช้เคล็ดวิชาบรรลุเต๋า หาได้ด้อยไปกว่าผู้ฝึกกายา หนทางสองสายต่างกัน ไม่เคยมีสูงต่ำกว่ากัน!"
"ที่ตอนนี้ท่านรู้สึกว่าไม่สู้ผู้ฝึกกายา เป็นเพราะท่านยังไม่ถึงระดับสร้างฐาน ยังไม่ค้นพบรากฐานที่แท้จริงของตน"
"เมื่อถึงระดับสร้างฐาน ทุกอย่างย่อมเปลี่ยนไป!"
เยี่ยนฉางเซิงส่ายหน้า คำพูดนั้นทำให้ผู้เฒ่าตกอยู่ในภวังค์ครุ่นคิด
"ที่ว่า คืนกลับสู่แก่นแท้ ที่แท้รากฐานการฝึกตนนั้นเรียบง่ายเช่นนี้!"
"ผู้ฝึกตนอย่างพวกเราล้วนไม่ยอมละทิ้งอะไร สุดท้ายกลับทำให้เส้นทางคับแคบ!"
"ฉางเซิง ข้ามองออกว่าเจ้าเลือกพาคนในตระกูลที่เหมาะกับการฝึกกายาไปหมดแล้ว"
"เคล็ดนำเข้าปราณนี้ คงเตรียมไว้ให้คนอื่นในตระกูลสินะ?"
"ข้าจะถ่ายทอดต่อเดี๋ยวนี้!"
ครู่ต่อมา ผู้เฒ่าดวงตาฉายแววสว่าง คิดทะลุจุดสำคัญทั้งหมดแล้ว แทบรอไม่ไหวที่จะถ่ายทอดวิชานี้เพื่อเสริมสร้างตระกูล
"ไปด้วยกันเถอะ!"
เยี่ยนฉางเซิงพยักหน้า เมื่อมีผู้เฒ่าประสบผลสำเร็จเป็นตัวอย่าง การถ่ายทอดเคล็ดนำเข้าปราณนี้ต่อไปก็หมดกังวล
ไม่นาน ปู่หลานก็เรียกประชุมทุกคน ถ่ายทอดเคล็ดนำเข้าปราณ หลังจากซาบซึ้งเข้าใจกันแล้ว เยี่ยนฉางเซิงจึงนำของเหลววิญญาณออกมาแจกจ่าย ให้ทุกคนในตระกูลก้าวเดินบนเส้นทางการฝึกตนที่เขาจัดวางไว้อย่างเป็นทางการ
......
ทางด้านนี้ ขณะที่เยี่ยนฉางเซิงนำพาทุกคนฝึกฝน บรรยากาศบนยอดเขาป่าวิหคของสำนักจื่อหลิงกลับอึมครึมไปด้วยความประหลาด
"อาจารย์หลิงเฟิง ถ้ามีของดีแล้วไม่อยากยอมให้ก็พูดตรงๆ เถอะ ไม่จำต้องหลอกล้อพวกเรากระมัง?"