“ได้ยินว่าเขาชิงหลานมีอัจฉริยะผู้ฝึกกายาคนหนึ่ง ได้รับการจับตามองจากผู้อาวุโสโลหิตแห่งสำนักเหนือตั้งแต่ยังน้อย ได้ชื่อว่าเป็นเสาหลักแห่งห้าสำนัก เก้ายอด แปดสิบเอ็ดชีพจรในอนาคต แค่นี้เองหรือ?”
“ไอ้เฒ่าไม่รู้จักแก่ เจ้าเขาชิงหลานอายุต่ำกว่าสิบแปดยังมีใครอีก? ออกมาให้หมด ให้ข้าดูหน่อยว่าเขาชิงหลานพวกเจ้ามีดีแค่ไหนกัน!”
ใต้เขาชิงหลาน เยี่ยนฉุนเซี่ยวไม่เกรงกลัวว่าจะทำให้เรื่องบานปลายเลยแม้แต่น้อย
เขาเหยียบเจิ้งพ่ายไว้ใต้ฝ่าเท้า หมัดชี้ไปยังเขาชิงหลาน ทำให้ผู้คนตระกูลเจิ้งแห่งเขาชิงหลานอยากตายกันทั้งนั้น
ฝั่งนี้ถูกซ้อม ฝั่งนั้นดันเจอผู้บรรลุปากโป้งคอยประกาศให้ทั่วรู้ ตอนนี้ยังต้องมาเผชิญหน้าคนมาตบหน้าตรงประตูเขาเสียอีก แม้แต่บรรพชนก็ไม่ออกมาให้ความยุติธรรม
คับแค้นใจนัก!
“เยี่ยนฉุนเซี่ยว อย่าได้รังแกกันเกินไป!”
เสียงคำรามดังขึ้น เจิ้งจิงอดกลั้นไม่ไหวอีกต่อไป บินลงมาจากยอดเขามาอยู่ข้างเยี่ยนฉุนเซี่ยว
“เจ้าถอยไป ยืนห่าง ๆ เลย!”
“ไม่อย่างนั้นข้าจะลงไปนอนที่พื้น แล้วบอกอาจารย์ว่าเจ้ารังแกเด็ก เจ้าเชื่อไหม?”
เยี่ยนฉุนเซี่ยวรีบชี้เขา ทำท่าจะลงไปนอน
“เจ้า...”
เจิ้งจิงรีบถอยหลัง ก่อนหน้านี้เขาเพียงรู้ว่าอาจารย์ของไอ้เด็กนี่หน้าไม่อายเป็นที่เลื่องลือ แต่วันนี้เขาได้ประจักษ์แล้วว่าอะไรคือรุ่นหลังเหนือกว่ารุ่นก่อน!
“ว่ามาเถอะ เจ้าต้องการอย่างไรถึงจะยอมเลิกแล้วต่อกัน?”
สูดลมหายใจลึก เจิ้งจิงโกรธจนโทสะพลุ่งพล่าน
“ฟังคำเจ้าพูดแล้วเหมือนข้ามาหาเรื่อง?”
“ไม่ใช่พวกเจ้าเขาชิงหลานรวมทั้งศิษย์อีกเจ็ดยอดเขามาหาปัญหาข้าหรอกหรือ?”
“คิดจะแก้เรื่องก็ไม่ยาก ค่ายุติความเรื่องหนึ่งหมื่นศิลาวิญญาณ เอามาให้ข้า ข้าก็จะไปเดี๋ยวนี้!”
“ไม่อย่างนั้นก่อนการอภิปรายเต๋าพรุ่งนี้ ข้าจะให้พวกเจ้าเขาชิงหลานออกไปจากที่ไม่ได้สักคน!”
“อย่าคิดว่าคนรอบข้างไม่มี แต่ข้าว่าเจ้าคงรู้ดีกว่าใคร ว่ามีสายตาซุ่มมองอยู่มากน้อยแค่ไหน!”
“พวกเจ้าคงไม่อยากขายหน้าแค่เจ้าเดียวใช่ไหม?”