“ข้ามีหนึ่งกระบี่ เปิดนภา สะบั้นวารี เคลื่อนขุนเขา ทลายชะตา!”
“กระบี่นี้...ทลายชะตา!”
ภายใต้สายตาจับจ้องของทุกคน เมื่อเห็นว่าเยี่ยนฉางเซิงถูกอสนีบาตสายฟ้าปกคลุมอีกครั้ง หัวใจของทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะลอยขึ้นมา
ทันใดนั้น เสียงเย็นชาของเยี่ยนฉางเซิงก็ระเบิดดังก้องในใจของทุกคน ดุจคมมีดที่พุ่งออกมา
เพียงแค่น้ำเสียงนั้น ก็ให้ความรู้สึกแหลมคมอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ประหนึ่งกระบี่คมที่ถูกชักออกจากฝัก
จากนั้น ทุกคนก็ตะลึงงัน
มองเห็นว่าในอสนีบาตสายฟ้านั้น เยี่ยนฉางเซิงที่ไม่มีทางหลบหลีกได้ ได้รวมสองนิ้วเป็นกระบี่ พลังปราณทั่วร่างปะทุ กระบี่ไอพวยพุ่งดั่งคลื่นยักษ์
เขาย่ำเท้าสองข้างสลับก้าว นิ้วกระบี่ทุกครั้งที่ตวัดออก ล้วนมาพร้อมกับกระบี่สะท้านฟ้าที่ปรากฏขึ้น ฉีกกระชากอสนีบาตที่ตกลงบนร่างออกอย่างแรง
เขาโจมตีเป็นกระบี่ ไม่ว่าท่วงท่าจะเป็นเช่นไร เจตจำนงกระบี่ล้วนแหลมคมถึงเพียงนั้น คมกริบ ราวจะผ่าทะลวงฟ้าดิน จนหลุดพ้นจากพันธนาการของโชคชะตา
เจตจำนงกระบี่อันบริสุทธิ์นี้ ทำให้ทุกคนที่เห็นหวาดหวั่นในใจ
“เจตจำนงกระบี่ระดับสร้างฐานที่น่ากลัวยิ่งนัก!”
“ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่เจตจำนงกระบี่ แต่เป็นเจตจำนงแท้แห่งการสร้างฐานที่สมบูรณ์แบบที่สุด เพียงแต่แสดงออกมาในรูปของกระบี่!”
“ใช่แล้ว นี่คือการอธิบายของเต๋า!”
“พวกเราล้วนผ่านระดับสร้างฐานมา แต่ความเข้าใจในเจตจำนงแท้แห่งการสร้างฐาน มาจนถึงบัดนี้ กลับไม่เทียบเท่าเด็กคนหนึ่ง!”
“ใช่แล้ว อะไรคือการสร้างฐาน? ในฐานะก้าวแรกสู่ความเป็นอมตะ การสร้างฐานเข้าสู่เต๋า ระดับจินตันก็หวังได้ วิถีใหญ่ก็สำเร็จได้ พวกเราเพียงรู้จักฝึกฝน แต่ไม่ได้สังเกตว่านี่คือก้าวแรกแห่งการท้าทายสวรรค์เปลี่ยนชะตา!”
“การสร้างฐานควรทลายชะตา... นี่คือกระบี่ทลายชะตา!”
ทุกคนหวาดหวั่น เลือนรางว่าในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจ ว่าเหตุใดเด็กหนุ่มตรงหน้าจึงบรรลุการสร้างฐานระดับวิถีสวรรค์ได้
เวลาค่อย ๆ ผ่านไป โดยไม่รู้ตัว ภัยพิบัติสายฟ้าเก้าครั้งก็ตกลงมา
ในที่สุด เมฆภัยพิบัติบนฟ้าก็ค่อย ๆ จางหายไป
เยี่ยนฉางเซิงต้านทานภัยพิบัติสายฟ้าทั้งหมดได้สำเร็จ ทำให้ทุกคนชั่วขณะไม่ทันตั้งตัว