"ติ๊ง: ยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับกุญแจลับแห่งแผ่นดินบรรพชนตระกูลเยี่ยน สามารถปิดล็อกสุสานได้ทุกเมื่อ และยังสามารถกำหนดตำแหน่งทางเข้าออกของสุสานใหม่ได้ด้วย!"
ยามวิกาล ในสุสานบรรพชนของตระกูลเยี่ยน เยี่ยนฉางเซิงกำลังศึกษาหยกสลักรูปง้าวโค้งอยู่ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงของระบบดังขึ้นในหัว
"ให้ตาย ข้าลืมเจ้าไปได้ยังไง!"
"ระบบ เจ้ารู้วิธีใช้ของสิ่งนี้หรือไม่?"
เยี่ยนฉางเซิงตะลึงไปชั่วขณะ แล้วรีบถามทันที
"ติ๊ง: เรียนโฮสต์ แผ่นดินบรรพชนของตระกูลเยี่ยนมีผนึกห้ามนับไม่ถ้วน แค่สุสานนี้เพียงแห่งเดียว ก็ก่อตัวขึ้นจากผนึกห้ามหนึ่งแสนแปดพันประการ มิใช่สิ่งที่มีอยู่จริง!"
"กุญแจในมือโฮสต์ เป็นทั้งพิกัดของสถานที่นี้ และยังเป็นกุญแจผนึกห้ามสำหรับทางเข้าออกของสุสาน!"
"หากมีกุญแจดอกนี้อยู่ในมือ ตราบใดที่โฮสต์ไม่ยินยอม ต่อให้เป็นคนในตระกูลเยี่ยนก็ยากจะเข้ามายังสถานที่แห่งนี้!"
ระบบตอบกลับด้วยน้ำเสียงกลไก
"เจ้าหมายความว่า สุสานแห่งนี้เป็นโลกที่ไม่มีอยู่จริง แต่ก่อตัวขึ้นจากผนึกห้าม?"
"มิน่าเล่า ข้าถึงมีชีวิตอยู่ภายนอกไม่ได้ แต่มายังที่แห่งนี้กลับอยู่ได้!"
"เช่นนั้นก็หมายความว่า หากมีกุญแจดอกนี้ ข้าก็สามารถควบคุมผนึกห้ามหนึ่งแสนแปดพันประการในสุสานนี้ได้ทุกเมื่อ?"
ดวงตาของเยี่ยนฉางเซิงสว่างวาบ
ผนึกห้ามในสุสานนี้คืออะไรกันแน่ เขาไม่รู้ แต่สิ่งที่ถูกเรียกว่าผนึกห้ามได้ ล้วนแฝงไว้ซึ่งอันตรายใหญ่หลวง
หากสามารถควบคุมผนึกห้ามกว่าหนึ่งแสนประการได้ ตนเองก็เท่ากับไร้เทียมทานแล้วมิใช่หรือ?
แผ่นดินบรรพชนตระกูลเยี่ยนนี่ดูท่าจะมีที่มายิ่งใหญ่เกินคาดเสียแล้ว!
"ติ๊ง: โฮสต์คิดมากไปแล้ว!"
"ผนึกห้ามหนึ่งแสนแปดพันประการของที่นี่ รวมเป็นหนึ่งเดียว หากปะทุพร้อมกัน จะประกอบกันเป็นค่ายกลใหญ่ฝังเทพ สังหารขั้นแปลงเทพได้ราวกับเชือดหมูหมา!"
"แต่แม้ค่ายกลจะเป็นหนึ่งเดียว กลับไม่รบกวนซึ่งกันและกัน เว้นแต่โฮสต์จะรวบรวมกุญแจควบคุมของทุกผนึกห้ามได้ครบ มิฉะนั้นก็ไม่มีทางควบคุมได้ทั้งหมด!"
"ในตอนนี้ โฮสต์อาศัยกุญแจในมือนี้ ก็มีสิทธิ์เพียงแค่เปิดและปิดประตูเท่านั้น!"