“ท่านทั้งหลาย ศัตรูรุกรานครานี้ ขอบคุณที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ!”
“ข้าเยี่ยนฉางเซิง ทุกคนล้วนรู้จัก บางทีสหายจากสำนักสวรรค์อาจยังไม่คุ้นเคย แต่นับจากวันนี้ หากสำนักสวรรค์ต้องการสิ่งใด สกุลเยี่ยนแห่งสำนักใต้ขอรับปาก ย่อมไม่ปฏิเสธเด็ดขาด!”
“ดังที่ทราบกันดี สำนักใต้ของเราเพิ่งเริ่มต้น ยากจนนัก!”
“ยังไม่มีของดีอันใดให้เป็นน้ำใจ ได้แต่ใช้ของเหลวทิพย์ไร้ขั้วลึกลับเหนือปฐพีอันเป็นผลิตผลเฉพาะนี้แทนความเคารพ โปรดอย่ารังเกียจ!”
ระหว่างที่เหล่าผู้คนสำนักสวรรค์สื่อสารกันอย่างลับๆ เสียงของเยี่ยนฉางเซิงก็ดังขึ้น เขาหยิบไหใหญ่สี่ใบออกจากถุงเก็บสมบัติ ส่งให้นายจื่อหลิงซวี นายจระเข้มังกรราชัน ราชันเพลิงแดง และชายชราหน้าดำตามลำดับ
ของเหลวทิพย์แต่ละไหต้องใช้ศิลาวิญญาณถึงหนึ่งร้อยล้านก้อนจึงจะควบแน่นได้ เพียงปรากฏกายก็ดึงดูดสายตาทุกคู่ในทันที
“นี่คือ…ของเหลววิญญาณที่บริสุทธิ์ยิ่ง แม้ผู้บรรลุอมตะใช้ ก็สามารถเปลี่ยนเป็นพลังที่แท้จริงได้รวดเร็วที่สุด ถือเป็นหลักประกันยามออกเดินทางที่ดีที่สุดเลยทีเดียว!”
“ใช่แล้ว ของเหลววิญญาณระดับนี้แม้ผู้บรรลุอมตะมีศิลาวิญญาณเพียงพอ ยังต้องใช้เวลาหลายร้อยหลายพันปีถึงจะหลอมได้มากเพียงนี้ หากเป็นอาจารย์ขั้นจื่อฝู่ เกรงว่าทั้งชีวิตก็หลอมไม่ได้สักไหเดียว นับว่าล้ำค่ามหาศาล!”
“สิ่งนี้ข้าเคยได้ยินมา ก่อนหน้านี้ตระกูลตู๋กู ตระกูลไป๋ ตระกูลหานและตระกูลเหลยแห่งสำนักใต้ดูเหมือนจะนำออกไปขายภายนอก ไม่คิดว่ายังมีอีกมากถึงเพียงนี้!”
ทุกคนอุทานด้วยความตกใจ หากของเหลววิญญาณนี้มีเพียงหนึ่งหรือสองหยด หรือแม้แต่ขวดเล็ก พวกเขาไม่สนใจมากนัก แต่เมื่อเป็นไหใหญ่เช่นนี้ กลับอดทึ่งไม่ได้ที่เยี่ยนฉางเซิงช่างใจป้ำมือโตเหลือเกิน
ของเหลววิญญาณหยดหนึ่งหลังจากหลอมเสร็จ ราคาอาจสูงกว่าทุนถึงสิบเท่าได้โดยง่าย
สิ่งที่เยี่ยนฉางเซิงมอบในครั้งนี้ล้วนมีค่าหลายพันล้าน
พึงรู้ว่าสิ่งนี้หากพกติดกายไว้ เวลาออกไปต่อสู้ภายนอก ต่อให้พลังที่แท้จริงหมดสิ้น ก็สามารถฟื้นฟูได้รวดเร็ว ใช้รักษาชีวิตยามคับขันนั้นแสนดีเกินคาด
“ฮ่าๆ… ท่านทั้งหลายรับไว้เถิด!”