"ตูม… ตูมตูมตูม…"
ในทันใดนั้น พลังที่แท้จริงในร่างเยี่ยนฉุนซวี่ปะทุขึ้น พลังสร้างฐานหลั่งไหลอย่างบ้าคลั่งมุ่งสู่ทะเลปราณ
ในทะเลปราณของเขา ฐานแห่งพรหมลิขิตเปล่งแสงลึกล้ำจ้านับไม่ถ้วน กระบี่ที่แหลมคมก่อเกิดไม่หยุดหย่อน หลอมรวมกันอย่างรวดเร็ว
มองเห็นได้ว่า ฐานแห่งพรหมลิขิตของเขาดุจบุปผาที่เบ่งบาน ทว่าบัดนี้กลับค่อย ๆ หุบเข้า กลายเป็นดอกตูม
พูดให้ถูกคือ มันคล้ายรกของทารกมากกว่า
เมื่อฐานแห่งพรหมลิขิตหุบลงสนิท ในนั้นย่อมบ่มเพาะสรรพสิ่งพิเศษขึ้น
"เจ้าทำอะไร?"
"เหตุใดจึงทะลวงขอบเขตในยามนี้?"
ฉับพลัน เสียงร้อนรนของจื่ออวิ๋นซูดังขึ้นข้างหูเยี่ยนฉางเซิง
ขั้นหยวนอิงของจื่ออวิ๋นซูอยู่ในร่างเยี่ยนฉางเซิง และอาศัยพลังการสร้างฐานระดับวิถีสวรรค์ในฐานแห่งพรหมลิขิตเพื่อฟูมฟัก
ฐานแห่งพรหมลิขิตของเยี่ยนฉางเซิงแปรเปลี่ยน นางย่อมสัมผัสได้ ผู้ใดจะคาดคิดว่าไอ้ตัวซวยนี่จะทะลวงขอบเขตในยามนี้
มันคิดว่าทะลวงขั้นจินตันแล้วจะสังหารผู้บรรลุอมตะทั้งสามข้างนอกได้ หรือกลัวว่าตัวเองตายไม่เร็วพอ จึงต้องเติมเชื้อไฟในยามคับขัน ชักนำภัยพิบัติสวรรค์มากระตุ้น?
พึงรู้ว่า แม้แต่ผู้ฝึกตนธรรมดาทะลวงขั้นจินตันยังชักนำภัยพิบัติสวรรค์ได้ นับประสาอะไรกับผู้สร้างฐานระดับวิถีสวรรค์
นี่มันรนหาที่ตาย!
"ซอรี่… ข้าก็ไม่ต้องการเช่นกัน!"
"มันทะลวงขอบเขตของมันเอง ข้าจะทำอะไรได้?"
เยี่ยนฉุนซวี่ยักไหล่ ใบหน้าเต็มไปด้วยเส้นดำ
"ซอรี่… โชควาสนาอันใด?"
จื่ออวิ๋นซูตะลึง คิดว่าเยี่ยนฉุนซวี่ได้โชควาสนาบางอย่างที่มองไม่เห็นอีก ไม่อาจควบคุมได้ จึงบีบบังคับให้เขาทะลวง
เพียงนางถามออกไป เยี่ยนฉุนซวี่ยังไม่ทันตอบ ในฐานแห่งพรหมลิขิตภายในร่าง กระบี่นับหมื่นสายก็พลุ่งออกมา แล้วรวมตัวกันในที่สุด
"เคร้ง…"
"หึ่งหึ่งหึ่ง…"
ขณะเสียงกระบี่กังวาน พลังที่แท้จริงในร่างเยี่ยนฉางเซิงก็ระเบิดเต็มที่
กระบี่นับหมื่นสายไหลบ่าอย่างบ้าคลั่งภายในร่าง กระบี่คู่ใจเล่มหนึ่งถือกำเนิดขึ้นในฐานแห่งพรหมลิขิตของเขา
ใช่แล้ว เป็นกระบี่เล่มหนึ่ง ไม่ใช่จินตันธรรมดา
จื่ออวิ๋นซูสังเกตทั้งหมดนี้อย่างแจ่มชัดผ่านขั้นหยวนอิงของตน แม้แต่นางยังอดเบิกตากว้างไม่ได้