“ไม่เป็นไร พี่ไม่ได้ทำอะไรผิด”
สวี่มู่เวยก้มหน้าส่ายเบา ๆ ก่อนหยิบถ้วยชาตรงหน้าขึ้นมาชนแก้วซูชิงเหยียน “พี่ ยินดีด้วยนะที่ได้แชมป์”
เธอยังพูดไม่ทันจบ ก็กลั้นอารมณ์ไม่อยู่จนร้องไห้ออกมา
“ขอโทษนะ ขอโทษ ฉันแค่ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ เพราะรู้สึกว่าตัวเองไร้ประโยชน์และล้มเหลว ทั้งที่พยายามมาตั้งนาน อดทนมาตั้งนาน สุดท้ายกลับไม่มีอะไรเลยสักอย่าง เพลงที่ตั้งใจเตรียมมาอย่างดีก็ยังสู้พี่ร้องส่ง ๆ ไม่ได้ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าตัวเองยังทำอะไรได้อีก...”
เธอร้องไห้จนน้ำตาอาบแก้ม ดูน่าสงสารชวนให้คนเห็นใจ ทุกคำพูดไม่ได้ตำหนิซูชิงเหยียนเลยสักคำ แต่ทุกคำกลับพุ่งเป้าไปที่ซูชิงเหยียนทั้งนั้น
ซูชิงเหยียนมองบรรยากาศเงียบงันรอบโต๊ะอาหาร กับสีหน้าของพ่อแม่ที่เห็นได้ชัดว่ากำลังตำหนิเธอ แล้วแอบหัวเราะเยาะในใจ
ชาเขียวถ้วยนี้ชงเข้มจริง ๆ!
ชาติที่แล้วสวี่มู่เวยใช้กลยุทธ์ชาเขียวได้อย่างช่ำชอง จนเอาชนะใจพ่อ ทำให้แม่โมโหจนล้มป่วย แถมยังไปมีความสัมพันธ์กับซ่งเวินเจ๋ออีกด้วย ชาตินี้เธอจะเป็นคนจัดการสวี่มู่เวยด้วยตัวเอง!