เช้าวันรุ่งขึ้น
ตั้งแต่เช้าตรู่ ฉินเฟิงก็ถูกปลุกด้วยกลิ่นหอมของซาลาเปานึ่ง ไม่รู้ว่าบ้านไหนในลานบ้านนึ่งซาลาเปาอยู่
"ระบบ ล็อกอิน"
"ติ๊ง!"
"ขอแสดงความยินดี โฮสต์ล็อกอินสำเร็จ ได้รับไข่มุกแห่งวารีหนึ่งเม็ด"
ให้ตายสิ อะไรเนี่ย?
ไข่มุกแห่งวารี ตามชื่อก็บอกอยู่แล้ว ผู้ครอบครองสามารถหายใจและเดินใต้น้ำได้ตามปกติ โดยไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ
เมื่อเห็นสมบัติชิ้นนี้ ฉินเฟิงรู้สึกทันทีว่าตัวเองกำลังจะรวยแล้ว
ในโลกนี้มีสมบัติมากมายที่จมอยู่ตามแม่น้ำลำคลองและทะเลสาปด้วยสาเหตุต่าง ๆ
แต่ตอนนี้ตัวเองมีสมบัติแบบนี้ โลกกว้างใหญ่ จะไม่ใช่ที่ให้ตัวเองว่ายเวียนตามอำเภอใจหรือ?
ฮะฮะ ไม่เลวเลย!
ตั้งแต่เช้าตรู่ ได้สมบัติดี ๆ แบบนี้มา ฉินเฟิงรู้สึกว่าตัวเองโชคดีจริง ๆ!
ออกจากเรือนหลัก มองไปที่แสงอรุณสีขาวหม่นบนขอบฟ้า ก็รู้ว่านี่จะเป็นอีกวันที่อากาศแจ่มใส
หยิบอุปกรณ์ล้างหน้าส่วนตัว ฉินเฟิงเดินยิ้มมุ่งหน้าไปห้องน้ำ
หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เดิมทีเขากะจะปลุกลูกน้อง ให้ออกไปซื้อซาลาเปาไส้หมู
ซาลาเปาไส้หมูสมัยนี้ เป็นของดีที่ของจริงทั้งนั้น
ไม่เหมือนยุคหลัง ซาลาเปาไส้หมูข้างในไม่มีหมู แต่มีสารพัดอย่างอื่น
ทันใดนั้น ประตูลานก็มีคนมาเคาะ
"ก๊อก ก๊อก ก๊อก~"
ฉินเฟิงรีบเดินไปเปิดประตู ก็เห็นเหออวี่จู้ถือซาลาเปาขาวถาดหนึ่ง ยืนอยู่หน้าประตู
"รองหัวหน้าฉิน ผมนึ่งซาลาเปาหม้อหนึ่งพอดี ให้ท่านลองชิมดูครับ"
เหออวี่จู้ไม่รอให้ฉินเฟิงตอบตกลงหรือไม่ ยกขาก้าวเดินเข้าไปข้างใน
มาถึงห้องด้านใน วางซาลาเปาลง แล้วพูดยิ้ม ๆ ว่า "ท่านกินเถอะครับ เดี๋ยวเย็นนี้ผมมาเอาถาด"
พูดจบ ไม่รอให้ฉินเฟิงมีปฏิกิริยาอะไร เหออวี่จู้ก็ยิ้มแล้วเดินจากไป
มองดูแผ่นหลังที่เดินจากไป ฉินเฟิงยิ้มน้อย ๆ เหออวี่จู้คนนี้น่าสนใจดีนะ
ลานกลาง
เหออวี่จู้ออกมาจากเรือนทิศตะวันออก อี้จงไห่เห็นเข้าพอดี