"อร่อย อร่อยดี เนื้อตุ๋นซอสเนี้ยะเริ่ดจริง!"
ซ่งเฉียงกินเนื้อตุ๋นซอสที่เหออวี่จู้ให้ พลางชมไม่หยุดปาก
"น้อง ฝีมือไอ้เหออวี่จู้นี่ไม่เลวนะ!"
เมื่อกี้ท่าทางของเหออวี่จู้แม้จะแนบเนียน แต่ซ่งเฉียงอยู่ข้างหลังฉินเฟิง จึงเห็นเหมือนกัน
"ไม่เลวจริง ๆ !" ฉินเฟิงเองก็พยักหน้าอย่างพอใจ
เนื้อตุ๋นซอสนี้ไม่เลวจริง คำแรกก็หอมสด รสเนื้อเข้มข้น ทุกช้อนตักได้เนื้อก้อนใหญ่ ๆ เรียกว่าเป็นของเด็ดกินกับข้าวเลย
น่าเสียดาย ตอนนี้เป็นเศรษฐกิจแบบวางแผน รัฐห้ามเอกชนค้าขาย
ไม่งั้น
แค่เนื้อตุ๋นซอสนี้ ฉินเฟิงก็มีแผนทำเงินก้อนโต
ชาติก่อนซอสพริกเฒ่าแม่ลือชื่อไปทั่วโลก ฉินเฟิงสร้าง ‘ซอสเนื้อเฒ่าพ่อ’ ขึ้นมาได้สบาย!
เอาจริง ๆ ก่อนกินเนื้อตุ๋นซอส ฉินเฟิงทำเป็นไม่สนใจเหออวี่จู้
แต่จากท่าทางเมื่อกี้กับฝีมือทำเนื้อตุ๋นซอสนี่
บางที.....ไอ้หนุ่มขุมทรัพย์คนนี้ ลองทำความรู้จักดูก็ได้?
ไม่แปลกที่ฉินเฟิงคิดแบบนี้ ก็เพราะเหออวี่จู้ยังมีค่าพอใช้ประโยชน์
ถ้าทำให้เขายอมสยบได้ พอเปิดประเทศแล้วเปิดร้านอาหารแฟรนไชส์แบรนด์ดัง ทำโรงงานเนื้อตุ๋นซอส รวยเละแน่!
อืม ลองติดต่อดูก่อน ค่อยว่ากัน
ปักหลักแล้ว ฉินเฟิงก็กินเนื้อตุ๋นซอสต่อคำใหญ่
แค่แป๊บเดียว เนื้อตุ๋นซอสถ้วยเดิมจะถูกซ่งเฉียงกินเกลี้ยงอยู่แล้ว
เฮ้ย เหลือให้ฉันบ้างดิ!
.......
กินข้าวเสร็จ ฉินเฟิงถือปิ่นโตกลับที่ทำงาน
เดินผ่านคลังอาวุธ ฉินเฟิงเบิกปืนสั้นรุ่น 54 ใหม่เอี่ยมหนึ่งกระบอกกับกระสุน 70 นัด (หนึ่งกล่อง)
ปืนรุ่นนี้เลียนแบบมาจากปืนสั้น T33 ของหมีขน ขึ้นชื่อเรื่องพลังทำลายสูง ทะลุทะลวงแรง โครงสร้างเรียบง่าย