"เยี่ยมมาก~!"
บนลานกว้าง ทุกคนกำลังปรบมือชื่นชมการแสดงบนเวที บรรยากาศคึกคักสุดขีด
แต่ไม่นานก็มีคนสังเกตเห็นความผิดปกติ กลุ่มเด็กจำนวนหนึ่งวิ่งหน้าตื่นเข้ามาที่บริเวณรอบนอก พอมาถึงก็มุดเข้าไปกอดพ่อแม่ตัวสั่นเทาโดยไม่พูดอะไรสักคำ
ไม่นาน ข่าวน่าตกใจก็แพร่สะพัดไปทั่วฝูงชน
ที่โรงครัวสาม มีเด็กคนหนึ่งทำหม้อเนื้อตุ๋นคว่ำ ถูกน้ำตุ๋นเดือดพล่านราดตั้งแต่หัวจรดเท้า!
ได้ยินข่าวนี้ พวกพ่อแม่ที่ลูกไม่ได้อยู่ด้วยต่างก็ตกใจกันหมด ลืมดูการแสดง รีบเดินออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว
ฉินหวยหรูได้ยินข่าวนี้เช่นกัน หัวใจวาบทันที
"ตงซวี่ นายได้ยินไหม เหมือนมีคนบอกว่าแถวโรงครัวสาม มีเด็กถูกน้ำตุ๋นเนื้อลวกบาดเจ็บ!"
"จะลวกก็ลวกไปสิ เกี่ยวข้องอะไรกับฉัน?" เจียตงซวี่กำลังดูเพลิน สนใจอยู่กับการแสดงบนเวทีทั้งหมด ไม่มีอารมณ์มาสนใจเรื่องนี้
"ไม่ได้ ฉันต้องไปดูปั่งเกิ้ง เสี่ยวตังนายอุ้มไว้ก่อนนะ"
พูดจบ ฉินหวยหรูวางเสี่ยวตังลงในอ้อมแขนเจียตงซวี่ แล้วลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอก
ความวุ่นวายในฝูงชนยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ มีพ่อแม่เดินออกไปมากขึ้น บางคนเริ่มตะโกนเสียงดังแล้ว
อะไรโกวตาน เอ้อร์เหมา ฉียงจื่อ จางเวย... ออกมากันหมดแล้ว
ไม่นาน บรรดาผู้นำที่นั่งแถวหน้าสุดก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ หยางอ้ายหมินโบกมือเรียกเลขาของตัวเอง
"ไปถามหน่อย เกิดอะไรขึ้น?"
"ครับ"
เลขารับคำแล้วรีบเดินไปทางฝูงชน
ไม่นาน เขาก็วิ่งกลับมาอย่างรวดเร็ว
"ท่านผู้อำนวยการ ไม่ดีแล้ว โรงครัวสามเกิดเรื่องขึ้น"
"เรื่องอะไร?" หยางอ้ายหมินขมวดคิ้วมุ่น
"ได้ยินว่าเด็กคนหนึ่งถูกน้ำร้อนลวก อาการดูเหมือนจะสาหัส!"
อะไรนะ?
ได้ยินข่าวนี้ หยางอ้ายหมินนั่งไม่ติดแล้ว ลุกขึ้นรีบเดินไปทางโรงครัวอย่างรวดเร็ว
ผู้นำคนอื่น ๆ เห็นท่า ก็ลุกขึ้นตามไปด้วย
ฉินเฟิงที่นั่งอยู่สามแถวหลัง เห็นผู้คนจากไป แค่ขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็ไม่สนใจอีก