กู้หม่านเหลือบมองข้อมือของอาหนิว
รอยฟันสองแถวตรงนั้นยังคงมีเลือดซึมออกมา
“ขยับตัวหน่อย ทำให้เลือดไหลเวียนเร็วขึ้น”
อาหนิวเข้าใจทันที นี่คือการใช้เลือดของเขาล่อสิ่งที่ซ่อนอยู่ในร่างซิ่วซิ่วออกมา
เขาขยับไหล่สองสามครั้ง ก่อนเริ่มออกแรงวิ่งอยู่กับที่อย่างบ้าคลั่ง
ไม่นานนัก อาหนิวก็หอบหายใจหนัก ใบหน้าแดงก่ำ เลือดบนมือหยดลงพื้นทีละหยด
ซิ่วซิ่วที่ถูกมัดอยู่บนเตียงหยุดดิ้น เธอเงยหน้าขึ้น ปีกจมูกกระตุกถี่ ๆ
เงาสีแดงผุดขึ้นจากหน้าอก แล้วไต่ไปตามเส้นเลือดจนหยุดอยู่ตรงลำคอ
กู้หม่านกำยันต์ขั้นเริ่มต้นสองแผ่นไว้แน่นระหว่างนิ้ว สายตาจับจ้องปากกับจมูกของเธอไม่วาง
“เร็วกว่านี้อีก!”
อาหนิวเร่งฝีเท้าขึ้นเรื่อย ๆ กลิ่นคาวเลือดปนเหงื่อลอยไปหาซิ่วซิ่ว
ร่างของซิ่วซิ่วบนเตียงเริ่มมีปฏิกิริยา เธออ้าปาก ควันสีแดงสายหนึ่งพุ่งออกมาจากลำคอ
ตอนแรกมันหนาแค่เท่านิ้วมือ แต่เมื่อหลุดจากร่างคนเป็นก็แผ่ขยายอย่างต่อเนื่อง พริบตาเดียวก็ใหญ่เท่ากะละมัง
กลิ่นเลือดลมที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ข้างกายช่างเย้ายวนกว่าเจ้าของร่างที่อ่อนแรงบนเตียงอย่างเห็นได้ชัด หมอกแดงทิ้งซิ่วซิ่วแล้วพุ่งตรงไปหาอาหนิว
“ถอย!”
กู้หม่านตวาดเสียงต่ำ อาหนิวเตรียมพร้อมอยู่แล้ว จึงถอยฉากออกไปอย่างเด็ดขาด
หมอกแดงเพิ่งพุ่งมาถึงหน้าประตู ขอบของมันก็เฉียดโดนยันต์ขั้นเริ่มต้นที่ติดไว้ด้านล่างของวงกบ
เพียะ!
แสงขาวเจิดจ้าพลันสว่างขึ้น กระดาษยันต์กลายเป็นเปลวไฟสีขาว ไต่เข้าไปตามขอบหมอกแดง
หมอกแดงถูกกระตุ้นจนหดกลับทั้งก้อน ก่อนหันไปพุ่งใส่มุมห้อง ควันแยกออกเป็นหลายสาย พยายามหนีลอดร่องกำแพง
เพียะ! เพียะ!
ยันต์อีกสองแผ่นถูกกระตุ้น
เปลวไฟยันต์สองด้านเกาะติดหมอกแดง ควันสองสามสายที่พยายามหนีออกไปได้เพียงครึ่งเมตรก็ถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าดำ
หมอกแดงที่เหลือแตกตื่นอย่างสิ้นเชิง มันพุ่งพล่านไปทั่วห้องชั้นในอันคับแคบ