กู้หม่านผลักประตูไม้ห้องนอนเข้าไป แล้วเห็นความเปลี่ยนแปลงได้ทันที
ผนังกลายเป็นสีเทาอ่อน ร่องรอยยาแนวที่เคยเห็นหายไปหมด ผิวผนังแห้งเรียบ ไม่มีความชื้นอย่างที่มักพบในฤดูหนาว
ช่องระบายอากาศสองช่องที่อยู่สูงต่ำต่างกันตรงมุมห้อง เชื่อมต่อกับท่อระบายอากาศจากห้องนั่งเล่นเรียบร้อยแล้ว
อากาศถ่ายเทหมุนเวียนอยู่ในห้องตลอดเวลา ทั้งแห้งสบายและระบายอากาศได้ดี
พื้นมีสีเข้มขึ้น
เขาถอดรองเท้าแล้วเหยียบไปสองก้าว ฝ่าเท้าไม่รู้สึกเย็น ความรู้สึกเหมือนความร้อนถูกหินดูดหายไปในพริบตาอย่างที่เคยเป็น กลับไม่มีอีกแล้ว
ขอบมุมของเตียงหินถูกขัดจนโค้งมนทั้งหมด
แผ่นไม้ที่ปูอยู่ด้านบนกลายเป็นฟูกหนาแน่นของมู่ซือ
กู้หม่านลองเอนตัวลงนอน พื้นที่นอนยุบลงเล็กน้อย ก่อนจะรองรับเอวและแผ่นหลังไว้อย่างมั่นคง
สบายจริง ๆ
ใต้เตียงหินมีร่องระบายอากาศเพิ่มขึ้นหลายช่อง จึงไม่อับชื้นง่าย ข้างเตียงทั้งสองด้านมีตู้หัวเตียงไว้เก็บหนังสือกับของจุกจิก
โต๊ะและเก้าอี้หินตรงข้ามเตียงถูกขัดจนเรียบลื่น ใต้เก้าอี้หินยังติดรางเลื่อนเอาไว้ เลื่อนไปข้างหน้าหรือถอยหลังก็ได้
ตู้หินสองใบก็ติดประตูบานเลื่อนด้วย เมื่อปิดบานตู้ ฝุ่นก็แทบไม่มีทางเล็ดลอดเข้าไป
ประตูไม้ห้องนอนเองก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
รอยต่อระหว่างแผ่นประตูปิดสนิท กู้หม่านปิดประตูลง เสียงไม้ฟืนแตกเปรี๊ยะในห้องนั่งเล่นถูกกันไว้ด้านนอกจนหมด
ประตูไม้ไม่ได้มีไว้ต้านตัวประหลาด ประตูกันระเบิดทาทาด้านนอกต่างหากที่เป็นแนวป้องกัน
หน้าที่ของมันมีแค่ช่วยให้กู้หม่านนอนหลับอย่างสงบ
กลางเพดานยังมีโคมหินทรงกลมแบนห้อยลงมาใบหนึ่ง
ข้างในไม่มีหลอดไฟ และไม่ได้เปล่งแสงขึ้นมาเอง แต่ในโป๊ะกลับมีช่องร้อยสายไฟเตรียมไว้
ท่อร้อยสายไฟทอดไปตามเพดาน เชื่อมเข้ากับรางสายไฟหลักในห้องนั่งเล่น ข้างหัวเตียงกับข้างโต๊ะหินก็มีช่องต่อสายไฟแบบมีฝาปิดอยู่อีกแห่งละช่อง