ถ่านไม้ชุดแรกถูกขนเข้าคลัง มันเทาที่แลกมาก็เรียงซ้อนอยู่ในตู้หินเรียบร้อย
ในรายการเตรียมของรับฤดูหนาวของกู้หม่าน ในที่สุดก็ขีดฆ่ารายการเชื้อเพลิงออกได้เสียที
ตอนนี้สิ่งที่ขาดแคลนที่สุดคือเนื้อ
ลมในหุบเขาเริ่มหนาวบาดผิว
ยามเช้าเมื่อเปิดประตูบ้านหิน ไออุ่นจากลมหายใจก็กลายเป็นหมอกขาวตรงหน้า
ขอบหินของบ่อพักน้ำมีเกล็ดน้ำแข็งบาง ๆ เกาะอยู่เป็นวง มีเพียงใต้ท่อน้ำเข้าที่ยังคงมีฟองผุดขึ้นไม่หยุด
แปลงเร่งโตจินเคอลากลับไม่กลัวความหนาว
ดินสีดำปนทองยังคงอุ่นอยู่ เถามันสีเขียวเทาเลื้อยแผ่ไปตามพื้น ใบไม้ยิ่งปกคลุมหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
หนอนขาวกับเห็ดหัวอ้วนก็ยังเพาะเลี้ยงต่อเป็นชุด ๆ ได้
แต่ของพวกนี้ไม่มีอะไรทดแทนเนื้อได้ หากไม่มีเนื้อ อาหารเสริมสร้างกล้ามเนื้อสุดขั้วชุดใหม่ก็ทำไม่ได้
ตอนนี้หุบเขายังเลี้ยงปศุสัตว์ไม่ได้ กู้หม่านจึงทำได้เพียงคิดหาทางจับปลาดุกกินคนในแม่น้ำต่อไป
ตลอดห้าวันถัดมา เขาหาท่อเหล็กที่หนากว่าเดิมมาได้อีกท่อน เจาะรูเล็ก ๆ เรียงเป็นวงที่ปลายท่อ ด้านในยัดตาข่ายลวด แล้วใส่ไส้เดือนกับกากน้ำมันลงไป ก่อนใช้ลวดมัดปิดให้แน่น
วันแรก เขาตกปลาได้สองตัว
วันที่สองแม้จะได้มาแค่ตัวเดียว แต่น้ำหนักกลับเกิน 40 ชั่ง
สามวันหลังจากนั้น เขาตกได้อีกสี่ตัว
ครบห้าวัน บนพื้นที่โล่งในหุบเขามีปลาดุกกินคนวางอยู่ถึงเจ็ดตัว น้ำหนักรวมมากกว่า 260 ชั่ง
เนื้อสดมากมายขนาดนี้ จะกินสดทั้งหมดไม่ได้
ถ้าไม่รีบจัดการปลาเจ็ดตัวนี้ อีกไม่กี่วันก็ต้องเน่าเหม็นพร้อมกันแน่
อาหนิวหมายตาเตาเผาศพ
“เตานั่นใหญ่พอ เอาไปแขวนรมควันได้สบาย”
“ได้สิ ตอนกินข้าวนายจะได้นึกถึงกลิ่นตอนเอามันไปรมควันพร้อมศพอาถรรพ์พอดี”