เสียมขุดแร่สองเล่มส่งเสียงก้องอยู่ในโพรงภูเขาต่อเนื่องอีกสองวัน
วันที่ห้า กู้หม่านเพิ่งเงื้อเสียมขึ้นมา ข้อมือก็สั่นเตือน
【เสริมแกร่งเสร็จสมบูรณ์】
ถังเก็บน้ำหลักกับถังสำรองที่กินช่องเสริมแกร่งไปถึงห้าวัน ในที่สุดก็เสร็จสิ้น
เขาวางเสียมลง สวมเสื้อหนังเจ็ดหมาป่า แล้วเหยียบหิมะมุ่งหน้าไปยังเขตเพาะปลูก
หิมะยังคงตกอยู่
ผ้าใบเหนือถังเก็บน้ำถูกหิมะกองหนากดทับ โครงไม้หลายท่อนงอจนเสียรูป ขอบผ้าห้อยย้อยลงมาเป็นแท่งน้ำแข็งแถวหนึ่ง แท่งที่ยาวที่สุดแทบจะแตะพื้น
กู้หม่านปัดหิมะออกแล้วเปิดผ้าใบ
ไอน้ำสีขาวพวยพุ่งใส่หน้า
ชั้นน้ำแข็งที่เมื่อวานยังเกาะเป็นวงอยู่รอบขอบถัง บัดนี้หายไปจนหมดเกลี้ยง
น้ำในถังหลักกระเพื่อมเบา ๆ
เขายื่นมือลงไป ไม่ได้เย็นยะเยือกอย่างที่คิด สัมผัสใกล้เคียงกับน้ำที่เพิ่งตักขึ้นมาจากบ่อ
ถังสำรองก็ไม่มีน้ำแข็งเกาะเช่นกัน
ทั้งน้ำจากถังหลักที่ล้นลงมาและน้ำหิมะละลายจากบ่อดักตะกอน ตอนเพิ่งไหลเข้าถังนั้นเย็นจนแสบมือ แต่พอผ่านไปสักพัก ผนังถังก็แผ่ไออุ่นออกมา ดึงอุณหภูมิน้ำกลับขึ้นไป
“กลายเป็นถังรักษาอุณหภูมิคงที่จริง ๆ เหรอเนี่ย?”
กู้หม่านคว้าหิมะก้อนหนึ่งโยนลงในถังสำรอง ก้อนหิมนวนอยู่บนผิวน้ำสองสามรอบ ก่อนจะละลายอย่างรวดเร็ว
ถังเก็บน้ำทั้งสองใบเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปด้วย
ผนังถังถูกบุด้วยแผ่นสีแดงชั้นหนึ่ง ผิวเรียบลื่นราวกับเครื่องปั้นดินเผาที่ผ่านการเผา
ปากถังติดตั้งฝาปิดหนาหนักหลายแผ่น พร้อมรางหินไว้เลื่อน เวลาเอาน้ำก็เลื่อนเปิดแผ่นหนึ่ง ใช้เสร็จแล้วค่อยปิดกลับ
เมื่อปิดฝา ดินทราย หิมะ และใบไม้แห้งก็ร่วงลงไปในถังไม่ได้
ช่องทางน้ำเข้าหลายจุดยังมีตู้กรองนูนขึ้นมาเพิ่มด้วย
น้ำจะไหลผ่านตะแกรงโลหะถี่ ๆ แมลง ดินทราย และใบไม้เน่าที่ปะปนมาจะถูกดักไว้ด้านใน