กลางคืน
สวนหลบอาถรรพ์
กู้หม่านถอดชุดเจ็ดหมาป่าออก แล้วก้มตรวจดูบาดแผลบนร่าง
บริเวณเอวกับท้องที่ถูกไส้เดือนยักษ์รัดจนช้ำม่วง ส่วนแขนทั้งสองข้างยังมีรอยแดงเป็นวง ๆ
เขาใช้นิ้วกดซี่โครงดู กระดูกไม่หัก แต่แค่หายใจแรงขึ้นนิดเดียว หน้าอกก็ปวดหนึบ ๆ
กู้หม่านหยิบสุรารักษาฟกช้ำตราอาจารย์หม่าต้าออกมา เทลงบนฝ่ามือแล้วถูให้อุ่น ก่อนนำไปนวดตามรอยช้ำและรอยรัด
ความเย็นซึมลึกเข้าสู่เนื้อหนังอย่างรวดเร็ว เขานั่งพักอยู่ครู่หนึ่ง อาการปวดจึงทุเลาลงมาก
เมื่อร่างกายสบายขึ้นเล็กน้อย กู้หม่านก็คลี่วิชากายาแปดเทพวัชระวางบนโต๊ะ
ท่าที่สาม ยกมือเดียวกดลง
ภาพคนตัวเล็กในตำรากำลังยกมือข้างหนึ่งชูขึ้นฟ้า ฝ่ามือหงายขึ้น ส่วนอีกมือกดอยู่ข้างสะโพก ฝ่ามือคว่ำลง
ลำตัวดูแทบไม่โค้งงอ ทว่าข้างเอวทั้งสองด้านมีเส้นหนา ๆ วาดไว้หลายเส้น เพื่อแสดงถึงการออกแรง
เขามองปราดเดียวก็เข้าใจเคล็ดลับ
ท่านี้ยากตรงที่ต้องออกแรงจากลำตัวทั้งสองด้านไปในทิศทางตรงกันข้ามพร้อมกัน
ตอนยกมือขึ้น แรงต้องส่งจากฝ่าเท้าผ่านโคนขา เอว และแผ่นหลังกับหัวไหล่ ไปจนถึงฝ่ามือ ส่วนอีกด้านต้องกดไหล่ เกร็งหน้าท้อง และกดโคนฝ่ามือลงให้แน่น
ด้านหนึ่งยืดขึ้น อีกด้านกดลง ขณะที่กระดูกสันหลังซึ่งเป็นแกนกลางต้องไม่คลายตัว
กู้หม่านครุ่นคิดถึงวิธีออกแรงอยู่หลายรอบ ก่อนตั้งท่า
เท้าขวาเหยียบพื้นให้มั่น ยกฝ่ามือขวาขึ้นเหนือศีรษะ พร้อมยืดเอวขึ้นตาม
ขณะเดียวกัน ฝ่ามือซ้ายกดลงข้างสะโพก ไหล่ซ้ายกับเอวและหน้าท้องค่อย ๆ เกร็งกระชับ
พอตั้งท่าได้ เอวด้านหลังก็เริ่มล้า
พอสลับไปอีกด้าน เท้าก็พันกันยุ่งเหยิง ส้นเกือบสะดุดปลายเท้าตัวเอง