ไปเย่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
ตอนนี้เนื้อเรื่องกลับเข้าสู่เส้นทางเดิมแล้วหรือ?
ไปเย่จำได้ว่า
ตอนนั้นหลังจากอู๋เซี่ยไปขอให้อาสามช่วยถอดรหัสแผ่นลอกลาย เขาก็เริ่มออกเดินทางขุดสุสานของตัวเอง
ใช่แล้ว!
อาสามพาเขาเข้าไปในสุสานราชัน 7 ดาวแห่งหลู่หวัง
ที่นั่นเขาได้รู้จักกับคู่หูคนสำคัญอีกสองคน นั่นก็คือจางฉีหลิงกับฟาตเต้
ทั้งสามคนจึงรวมตัวกันเป็นสามเหลี่ยมเหล็ก
“เจ้านายคนซื่อ คุณต้องโทรหาอาสามก่อนนะครับ”
“อาสามยุ่งอยู่ตลอด ถ้าเราไปถึงแล้วเขาไม่อยู่ด้วย แบบนั้นเราก็ไม่รู้จะทำยังไงกันพอดีไม่ใช่เหรอครับ”
อู๋เซี่ยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด
เมื่อครู่เขาตื่นเต้นจนลืมนึกถึงเรื่องนี้ไป
อย่างที่ไปเย่บอก อาสามของเขาลึกลับอยู่เสมอ บางทีก็หายหน้าไปหลายเดือน
“ได้ งั้นผมโทรหาอาสามก่อน”
อู๋เซี่ยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาอู๋ซานเซิง
แต่โทรไปหลายครั้งก็ไม่มีใครรับสาย
อู๋เซี่ยจึงส่งข้อความหาอู๋ซานเซิง
เพียงครู่เดียว อู๋เซี่ยก็ได้รับข้อความตอบกลับจากอู๋ซานเซิง
“พรุ่งนี้สามทุ่ม ไก่ตาเหลืองทราย หลงจีเป่ย รีบมา!”
เมื่อเห็นข้อความนั้น
ดวงตาของอู๋เซี่ยก็สว่างวาบขึ้นทันที มุมปากยกขึ้นพร้อมรอยยิ้มตื่นเต้น
เมื่อเห็นท่าทางของอู๋เซี่ย ไปเย่ก็ชะงักไปเล็กน้อย
อาสามส่งข้อความอะไรให้อู๋เซี่ยกันนะ
ถึงทำให้เขาดีใจได้ขนาดนี้?
ไปเย่จึงขยับเข้าไปดูข้อความที่อู๋ซานเซิงส่งมา
“พอแล้วเสี่ยวไป๋ อย่าเบียดสิ เรื่องนี้คุณอ่านไม่เข้าใจหรอก!”
เมื่อเห็นไปเย่เบียดเข้ามาตรงหน้า อู๋เซี่ยก็พูดอย่างเอือมระอาเล็กน้อย
แต่ไปเย่กลับยกมุมปากขึ้นนิด ๆ
“เจ้านายคนซื่อ คุณรู้ได้ยังไงว่าผมอ่านไม่เข้าใจครับ”
“อย่าพูดให้มันมั่นใจนักสิ อย่างเรื่องถอดรหัสอักษรในภาพวาดเก่าก่อนหน้านี้ก็เหมือนกัน”
อู๋เซี่ยยื่นโทรศัพท์ให้ไปเย่ สีหน้าดูไม่ยอมแพ้
“เสี่ยวไป๋ เมื่อกี้คุณแค่โชคดี ผมเองก็พลาดเพราะไม่รู้ว่าคุณเข้าใจอักษรในภาพวาดเก่าด้วย”
“แต่คราวนี้ไม่เหมือนกัน นี่เป็นรหัสลับระหว่างผมกับอาสาม”
“พูดได้เลยว่าในโลกนี้ นอกจากผมกับอาสามแล้ว ไม่มีคนที่สามเข้าใจรหัสลับนี้หรอก”
ขณะพูด อู๋เซี่ยก็เผยสีหน้าท้าทาย
“คราวนี้ผมไม่เชื่อจริง ๆ ว่าคุณจะอ่านออก!”
ไปเย่ไม่ได้ตอบ เพียงรับโทรศัพท์มาเงียบ ๆ
ล้อกันเล่นหรือไง
ในฐานะเต้าหมี่ตัวยง ยังจะมีเนื้อเรื่องอะไรที่เขาไม่รู้อีกหรือ?
เว้นเสียแต่ว่าวันนี้อู๋ซานเซิงส่งข้อความที่อยู่นอกเหนือเนื้อเรื่องมา ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีอะไรที่เขาอ่านไม่ออก
“พรุ่งนี้สามทุ่ม ไก่ตาเหลืองทราย หลงจีเป่ย รีบมา!”
ไปเย่มองข้อความในโทรศัพท์แล้วอ่านออกเสียง
ยังไม่ทันที่ไปเย่จะพูดต่อ เสียงของอู๋เซี่ยก็ดังขึ้นเสียก่อน
“เป็นยังไงล่ะเสี่ยวไป๋ ผมบอกแล้วไงว่าคุณอ่านไม่ออก!”
แม้จะถูกอู๋เซี่ยเยาะเย้ย ไปเย่ก็ยังคงสงบนิ่ง
เพียงแต่แววตาที่มองโทรศัพท์กลับเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดขึ้นมา
เพราะเขารู้ดี
ข้อความในโทรศัพท์นี้คือจุดเริ่มต้นของด่านสุสานราชัน 7 ดาวแห่งหลู่หวัง
ในเนื้อเรื่องเดิม
อู๋เซี่ยไปหาอู๋ซานเซิงเพราะข้อความนี้ จนได้ก้าวเข้าสู่การเดินทางไปสุสานราชัน 7 ดาวแห่งหลู่หวังอย่างแท้จริง
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไปเย่ก็เอ่ยขึ้น
“นี่ก็หมายความว่าพรุ่งนี้กลางคืนมีของดีให้คุณไปเลือกดูน่ะสิครับ”
นี่...
เป็นไปได้ยังไง?
เมื่อได้ยินคำตอบของไปเย่ อู๋เซี่ยก็ยืนนิ่งค้าง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เขาไม่เข้าใจว่าไปเย่รู้ความหมายที่แท้จริงของข้อความนี้ได้อย่างไร
อาสามเคยบอกเขาว่านี่เป็นรหัสลับที่ใช้ติดต่อกันระหว่างพวกเขาสองคน
ไม่มีบุคคลที่สามรู้เรื่องนี้
“เสี่ยวไป๋ บอกผมมาตรง ๆ คุณเป็นสายลับที่อาสามส่งมาหรือเปล่า?”
อู๋เซี่ยหรี่ตามองไปเย่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
จากที่เขาคาดเดา นอกจากไปเย่จะเป็นสายลับที่อาสามส่งมาแล้ว ก็ไม่มีคำอธิบายอื่นที่สมเหตุสมผลอีก
“เจ้านายคนซื่อ ผมไม่ใช่นะครับ!”
“ส่วนที่ผมรู้ได้ยังไง เรื่องนี้เป็นความลับครับ!”
ไปเย่แบมือออก สีหน้าดูไร้เดียงสา
“จริงสิ เจ้านาย ผมไปทำความสะอาดก่อนนะครับ”
ไปเย่เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงหยิบไม้กวาดที่อยู่ข้าง ๆ แล้วเดินออกจากห้องไปตามลำพัง
เมื่อมองตามแผ่นหลังที่จากไป
อู๋เซี่ยก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
หรือว่าเสี่ยวไป๋จะไม่ใช่สายลับที่อาสามส่งมาจริง ๆ?
แต่ทำไมเขาถึงเข้าใจรหัสลับของอาสามได้?
หรือว่าเขา...
เมื่อนึกถึงตรงนี้ อู๋เซี่ยก็ยกมือปิดปากโดยไม่รู้ตัว ราวกับค้นพบเรื่องสำคัญเข้าแล้ว
หรือว่าไปเย่จะเป็นลูกนอกสมรสของอาสาม?
ถ้าอย่างนั้นเขาก็ต้องเป็นลูกพี่ลูกน้องของผมน่ะสิ?
แต่อู๋เซี่ยก็ยังส่ายหน้า ความคิดแบบนี้ชวนตกใจเกินไปแล้ว
ถ้าอาสามรู้เข้า เขาต้องโดนซ้อมแน่
...
ภายในลานของอู๋ซานจวี ไปเย่กำลังทำความสะอาดอยู่
ขณะเดียวกัน เขาก็กำลังคิดถึงรางวัลสรุปผลของวันพรุ่งนี้
ตอนนี้เขาช่วยอู๋เซี่ยถอดรหัสอักษรในภาพวาดเก่าแล้ว
ทั้งยังไปทวงค่าจ้างมาแล้วด้วย
ส่วนเรื่องทำความสะอาด ตอนนี้เขาก็กำลังทำอยู่
ถ้ารางวัลสรุปผลของวันพรุ่งนี้ดีกว่าวันนี้ ก็แสดงว่าข้อสันนิษฐานของเขาถูกต้องทั้งหมด
ขอเพียงมีปฏิสัมพันธ์กับตัวละครหลักของตั๋นปี่ รางวัลสรุปผลก็จะยิ่งอุดมสมบูรณ์ขึ้น
แต่ถ้ารางวัลสรุปผลยังเหมือนเดิม ก็แสดงว่าข้อสันนิษฐานของเขาผิด
รางวัลสรุปผลไม่ได้เพิ่มขึ้นเพียงเพราะมีปฏิสัมพันธ์กับตัวละครหลักของตั๋นปี่
...
วันต่อมา
ไปเย่ยังคงนั่งอยู่ข้างโต๊ะสี่เหลี่ยมตัวเดิม
เขากำลังรอระบบสรุปผลประจำวันนี้
นาฬิกาแขวนบนผนังค่อย ๆ เดินไปทีละวินาที
“ติ๊กต๊อก...”
“ติ๊กต๊อก...”
...
ในที่สุด เข็มวินาทีก็เดินผ่านเลขสิบสอง เวลาเข้าสู่เที่ยงวันตรง
จากนั้นเสียงกลไกของระบบก็ดังขึ้นข้างหูไปเย่ตามกำหนด
【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับรางวัลสรุปผลประจำวันนี้】
จากนั้นม่านแสงสีฟ้าอ่อนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าไปเย่
【สรุปผลประจำวันนี้: ทำความสะอาดอู๋ซานจวีหนึ่งครั้ง ทวงค่าจ้างจากอู๋เซี่ยหนึ่งครั้ง ช่วยอู๋เซี่ยถอดรหัสอักษรในภาพวาดเก่าหนึ่งครั้ง ได้รับ: เงินสดหนึ่งแสนหยวน ค่าประสบการณ์ทั่วไป +55】
ต่อมา หน้าจอสีฟ้าอ่อนก็เปลี่ยนไป และหน้าจอใหม่ปรากฏขึ้น
【ชื่อ: ไปเย่】
【พละกำลัง: Lv1 (0/5)】
【ความแข็งแกร่งของร่างกาย: Lv1 (0/5)】
【ทักษะ: ถอดรหัสอักษรในภาพวาดเก่า, ชำนาญการประเมินของเก่า Lv1 (0/5)】
【สายเลือด: ไม่มี】
【ไอเท็มสำคัญ: ไม่มี】
【ค่าประสบการณ์ทั่วไป: 60】
เมื่อมองม่านแสงตรงหน้า ความยินดีอย่างบ้าคลั่งก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจของไปเย่
ดูเหมือนว่าข้อสันนิษฐานของเขาเมื่อวานจะถูกต้องทั้งหมด
ขอเพียงมีปฏิสัมพันธ์กับตัวละครหลักของตั๋นปี่ รางวัลสรุปผลรายวันก็จะยิ่งอุดมสมบูรณ์ขึ้น
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ไปเย่ก็จับคาง เริ่มครุ่นคิดว่าจะมีปฏิสัมพันธ์กับตัวละครในตั๋นปี่ต่อไปอย่างไร
ตามพัฒนาการของเนื้อเรื่องต่อจากนี้ อู๋เซี่ยจะเข้าไปในสุสานราชัน 7 ดาวแห่งหลู่หวังพร้อมกับอาสาม
ถ้าอย่างนั้นหากเขาเข้าไปในสุสานราชัน 7 ดาวแห่งหลู่หวังพร้อมอู๋เซี่ย ก็จะมีโอกาสปฏิสัมพันธ์กับตัวละครหลักของตั๋นปี่ได้มากที่สุด
ถึงอย่างไรในสุสานราชัน 7 ดาวแห่งหลู่หวังก็มีตัวละครหลักอย่างจางฉีหลิงกับฟาตเต้ปรากฏตัว
ถ้าได้ปฏิสัมพันธ์กับพวกเขา
ไปเย่เชื่อว่ารางวัลจากการสรุปผลรายวันจะเพิ่มขึ้นจนถึงระดับที่น่าทึ่งอย่างแน่นอน