นครจินหลิง
กลุ่มกิจการหลี่
“พ่อ แย่แล้วค่ะ กลุ่มกิจการหวังเกิดเรื่องขึ้น”
หลี่เหวินจิ้งเดินมาหาหลี่ตงหลิวด้วยสีหน้าซับซ้อน
“กลุ่มกิจการหวังเกิดอะไรขึ้น?”
หลี่ตงหลิวถามอย่างไม่ทันคิด
“คะ...คือหวังเชี่ยนเชี่ยนค่ะ จู่ ๆ พ่อของเธอก็เสียชีวิต”
ขณะเอ่ย หลี่เหวินจิ้งก็อดนึกถึงคำพูดที่ซูเหวินเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ณ คลินิกเหรินจี้ไม่ได้
“เฒ่าหวังตายได้ยังไง?”
หลี่ตงหลิวไม่อยากเชื่อ
“รายงานชันสูตรระบุว่าเสียชีวิตเพราะลมหนาวค่ะ...” หลี่เหวินจิ้งตอบเสียงแผ่ว
“ลมหนาว?”
หลี่ตงหลิวนิ่งงันไปทันที
เพราะเขาจำได้ว่า
ก่อนหน้านี้ที่คลินิกเหรินจี้ ต่งฉางไห่รักษาท่านหวังจนหายดีชัด ๆ ถ้าเป็นอย่างนั้น...ท่านหวังจะตายเพราะลมหนาวได้อย่างไร?
“พ่อคะ พ่อว่าเราเจอหมอเทวดาเข้าแล้วจริง ๆ หรือเปล่า?”
หลังเงียบไปครู่หนึ่ง หลี่เหวินจิ้งก็พลันรู้สึกโชคดีขึ้นมา “บางทีอาการที่คุณอาหวังเป็นอาจไม่ใช่ลมหนาว แต่เป็น...พิษเยือกแข็งเข้าสู่ร่างกาย”
“นี่...”
หลี่ตงหลิวครุ่นคิด ก่อนเอ่ยอย่างเคร่งขรึมว่า “เหวินจิ้ง ไปกันเถอะ รีบไปโรงพยาบาลตรวจร่างกายกับพ่อเดี๋ยวนี้”
เมื่อได้รับผลตรวจจากโรงพยาบาลแล้ว
หลี่ตงหลิวกับหลี่เหวินจิ้งต่างก็อึ้งไปพร้อมกัน
เพราะอาการเจ็บป่วยจากความเย็นในร่างของหลี่ตงหลิวหายไปแล้วจริง ๆ
“พ่อคะ เขาเป็นหมอเทวดาจริง ๆ! เราเจอหมอเทวดาเข้าแล้ว!”
หลี่เหวินจิ้งพูดอย่างตื่นเต้น “หนูรู้อยู่แล้วว่าหนูดูคนไม่ผิด น่าขันจริง ๆ ที่หวังเชี่ยนเชี่ยนยังหาว่าหนูเจอสิบแปดมงกุฎ! สมควรแล้วที่พ่อของเธอ...”
“พอแล้ว ห้ามสะใจบนความทุกข์ของคนอื่น”
หลี่ตงหลิวเอ่ยตัดบทลูกสาวอย่างเคร่งขรึม ทว่าในใจกลับกำลังคิดว่า ต่อไปจะผูกมิตรกับหมอเทวดาอย่างซูเหวินได้อย่างไร
……
อีกด้านหนึ่ง
เมื่อซูเหวินกลับมาที่คลินิกเหรินจี้อีกครั้ง
ภรรยาของเขา ลู่หว่านเฟิง ก็กลับไปกับหลี่กุ้ยฟางแล้ว
ซูเหวินใช้เงินสองแสนหยวนซื้อจื่ออวิ๋นเหลียนมา ตั้งใจจะกลับบ้านไปรักษากู่พิการสวรรค์ให้ภรรยา