ตอนที่ 70
“หลอจิ้งอาน!” ฟางเต๋อโหย่วเห็นหลอจิ้งอานยืนเหม่อลอย จึงตบไม้เทพวจลงอีกครั้งอย่างไม่พอใจ
ในใจเขาขุ่นเคืองนัก หลอจิ้งอานผู้นี้ ถึงกับยังมีแก่ใจมาแสร้งทำเป็นโง่เขลาในห้องพิจารณาคดีเช่นนี้อีกหรือ
“อานเอ๋อร์!” ฮูหยินหลอเขย่าบุตรชาย ใจพลันรู้สึกหวั่น ๆ ท่าทีของญาติฝ่ายเขยกับบุตรเขยเมื่อครู่นี้ชัดเจนยิ่งแล้ว
ส่วนครอบครัวของเด็กทั้งหลาย เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนที่พวกนางจะล่วงเกินได้
เมื่อไม่มีตำหนักอ๋องเจิ้นหนานคอยหนุนหลังให้พวกนาง เรื่องนี้...
ฮูหยินหลอมองบุตรสาว หลออิงอิง ด้วยสายตาวิงวอน ทว่าน่าเสียดายที่ยามนี้หลออิงอิงเอาแต่คิดว่าจะทำอย่างไรให้โจวเฟิงหัวเปลี่ยนใจ ไม่หย่าขาดจากตน
เมื่อนึกถึงตอนนั้น แม้อ๋องเจิ้นหนานกับชายาอ๋องจะไม่เห็นด้วยที่โจวเฟิงหัวแต่งกับตน แต่โจวเฟิงหัวก็ยังแบกรับทุกสิ่งไว้ แล้วพาตนเข้าตำหนักอ๋องเจิ้นหนาน
บัดนี้จะหย่าขาดจากนางเพียงเพราะการหยอกล้อกันของเด็ก ๆ ได้อย่างไร
อีกอย่าง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนางเลย ทุกอย่างล้วนเป็นมารดากับน้องชายของนางที่ตัดสินใจเองโดยพลการ
ตำหนักอ๋องอาน ต่อให้จะฟ้องร้อง ก็ควรฟ้องตระกูลหลอ นางเป็นบุตรสาวที่ออกเรือนไปแล้ว
“ใต้เท้า เรื่องนี้เป็นฝีมือของฮูหยินหลอกับหลอจิ้งอานทั้งหมด ไม่เกี่ยวกับตำหนักอ๋องเจิ้นหนานของพวกเราเลยเจ้าค่ะ” หลออิงอิงรีบเอ่ยขึ้น ก่อนที่หลอจิ้งอานจะทันได้พูด
รอบด้านเงียบสงัดราวกับสุสาน
ฮูหยินหลอมองบุตรสาวอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ส่วนหลอจิ้งอานที่กำลังเหม่อลอยก็ได้สติขึ้นมาในที่สุด แล้วหันไปมองพี่สาวร่วมบิดาที่อยู่ข้างกาย