ตอนที่ 68
“ไอ้ตัวไร้สมองมาจากไหน? เจ้าอยากตายก็ไปตายเสีย อย่าลากข้าไปพัวพันด้วย!” โจวเฟิงหัวจ้องหลอจิ้งอานอย่างไม่สบอารมณ์ พลางตำหนิเสียงเข้ม
ต้องรู้ไว้ว่า แม้แต่บิดาของเขายังต้องให้เกียรติอ๋องอานอยู่หลายส่วน
ในสายตาของโจวเฟิงหัว อ๋องอานเป็นคนบ้าคลั่ง ทั้งยังเป็นคนสนิทของฮ่องเต้ หากเขาไปกล่าวหาตำหนักอ๋องเจิ้นหนานในทางเสียหายต่อหน้าฮ่องเต้สักสองสามคำ ตำหนักอ๋องเจิ้นหนานคงอย่าหวังจะได้อยู่อย่างสงบสุขอีกเลย
แม้โจวเฟิงหัวจะเป็นคนเหลวไหล แต่ก็รู้ดีว่าในเมืองหลวงแห่งนี้ ผู้ใดที่ตนพอจะไปยั่วโมโหได้ และผู้ใดที่ไม่ควรไปล่วงเกิน
เห็นได้ชัดว่าสวี่เฮ้อหมิงคือคนที่เขาไม่กล้าล่วงเกิน
ในอดีต ยามอ๋องอานเที่ยงธรรมไร้ความลำเอียง ก็ไม่มีผู้ใดกล้าไปยั่วโมโหเขา
หากน้องเขยผู้นี้ตาบอดไปล่วงเกินเทพแห่งความซวยที่ไม่ควรล่วงเกินเข้า...
พอโจวเฟิงหัวคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ก็สะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ ในใจร่ำร้องอย่างทุกข์ระทมว่า เรื่องเช่นนี้คงไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก
หากญาติของหลออิงอิงตาถั่วไปล่วงเกินอ๋องอานเข้าจริง เช่นนั้นมิใช่ว่าสวรรค์กำลังจะเอาชีวิตเขาหรอกหรือ?
คิดถึงตรงนี้ โจวเฟิงหัวก็เริ่มเสียใจที่แต่งหลออิงอิง สตรีไร้หัวคิดเช่นนี้มาเป็นภรรยา
สวี่เฮ้อหมิงไม่ได้สนใจคนจากตำหนักอ๋องเจิ้นหนานแม้แต่น้อย เขาพาเด็กทั้งสามเดินตรงเข้าไปยังศาลาชั้นใน
“เดี๋ยวก่อน พวกเขามีสิทธิ์อะไรถึงเข้าไปได้?” หลอจิ้งอานที่ยังไม่รู้ตัวว่าตนกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ใด ชี้ไปยังสวี่ชิงชื่อและคนอื่น ๆ ที่เดินตามหลังสวี่เฮ้อหมิง พลางถามอย่างไม่พอใจ
พอนึกว่าตนยังต้องรออยู่ข้างนอกอย่างทุกข์ทรมาน หลอจิ้งอานก็อยากลากเจ้าพวกน่ารำคาญนั้นออกมาตบสักยก