ตอนที่ 84
“ท่านอ๋อง มีคนเห็นนางกำนัลคนหนึ่งประคองใครบางคนเข้าไปข้างใน จากด้านหลังดูคล้ายคนของคุณหนูหลี่ แต่ยังไม่แน่ใจ หากเป็นเช่นนั้นจริง คนผู้นั้นก็คือคุณหนูหลี่พ่ะย่ะค่ะ” ทหารองครักษ์รายงานอย่างกระวนกระวาย
สวี่เฮ้อหมิงขมวดคิ้ว เพิ่งยกมือหมายจะผลักประตูเข้าไปในตำหนักเย็น ก็เห็นไห่กงกงวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา
“ท่านอ๋องอาน ฮ่องเต้ทรงเรียกท่านไปเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ” ไห่กงกงเห็นว่าอ๋องอานยังไม่ได้เข้าไปในตำหนักเย็น จึงลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
โชคดีที่เขามาทันเวลา มิฉะนั้นฮ่องเต้คงทรงตำหนิเขาว่าปฏิบัติหน้าที่บกพร่อง
สวี่เฮ้อหมิงมีสีหน้ามืดครึ้ม
“ท่านอ๋องอาน ทางฮ่องเต้มีข่าวของคุณหนูหลี่แล้ว เชิญท่านไปเข้าเฝ้าสักคราพ่ะย่ะค่ะ” ไห่กงกงกล่าวยิ้มประจบอีกครั้ง
“พวกเจ้าเฝ้าอยู่ที่นี่ อย่าให้ผู้ใดเข้าออกได้” สวี่เฮ้อหมิงกำชับคนที่อยู่ด้านหลัง ก่อนจะตามไห่กงกงไปยังหอพระราชโองการ
หลี่จือเหวยที่อยู่ในห้องร้องเรียกอยู่นาน แต่ก็ไม่มีใครมา นางจึงเริ่มสิ้นหวัง
นางไปล่วงเกินผู้ใดเข้า ถึงได้ถูกทิ้งไว้ที่นี่?
หรือสวรรค์ไม่พอใจที่นางไม่ได้ตายอย่างอนาถในตระกูลหลิน จึงจะให้นางมาตายในเรือนทรุดโทรมแห่งนี้หรือ?
“มีใครอยู่ไหม! มีใครอยู่บ้าง!” หลี่จือเหวยตบประตูเก่าผุพังอย่างเดือดดาล
ฝุ่นผงร่วงกรูลงมาตามแรงตบของหลี่จือเหวย
“แค่ก ๆ!” หลี่จือเหวยสำลักฝุ่นจนไอออกมาหลายครั้ง
ในยามที่หลี่จือเหวยคิดว่าตนคงถูกขังอยู่ที่นี่จนตายโดยไม่มีใครล่วงรู้ ก็มีถุงน้ำกับอาหารบางอย่างถูกสอดเข้ามาทางช่องประตูด้านข้าง