บทที่ 89
สวี่เฮ้อหมิงตามจูฮั่นอวี่มาจนถึงนอกตำหนักเย็น
สวี่เฮ้อหมิงรู้สึกฉงนอยู่บ้าง หรือว่าสวี่ชิงชื่อจะไม่ได้อยู่ในตำหนักเย็น?
“อ๋องอาน ท่านรีบเข้าไปทางนี้ช่วยชิงชื่อเถิด หากช้ากว่านี้อีก ชิงชื่ออาจถูกหญิงชั่วนั่นตีจนตายได้” จูฮั่นอวี่ชี้ไปยังรูหนูที่มีขนาดพอให้เด็กคนหนึ่งลอดผ่านได้ด้วยสีหน้าร้อนใจ แล้วกล่าวอย่างจริงจัง
อ๋องอาน: ???
นี่คือสิ่งที่เขาเข้าใจอย่างนั้นหรือ?
สวี่ชิงชื่ออยู่ในรูหนูหรือ?
“องค์สามอ๋อง ชิงชื่ออยู่หลังกำแพงลานแห่งนี้หรือ?” สวี่เฮ้อหมิงถามอย่างไม่แน่ใจนัก
“ใช่แล้ว เข้าไปทางนี้ก็จะเห็นชิงชื่อ อ๋องอาน ท่านยังลังเลอะไรอีก รีบไปเถิด!” จูฮั่นอวี่กล่าวด้วยสีหน้าร้อนใจ
เขาเป็นห่วงจริง ๆ หากไปช้ากว่านี้ สวี่ชิงชื่อคงถูกหญิงบ้าฆ่าปิดปากแล้วกระมัง?
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สวี่เฮ้อหมิงก็ใช้วิชาตัวเบา กระโดดขึ้นไปบนกำแพงทันที
เป็นดังที่คิดไว้ ภายในกำแพงลานมีสตรีในชุดนางกำนัลผู้หนึ่งกำลังสั่งเหล่านางกำนัลและขันทีให้ลงโทษหลี่จือเหวยกับสวี่ชิงชื่อ
จูฮั่นอวี่อ้าปากค้าง ที่แท้ยังทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ?
ยอดเยี่ยมจริง ๆ!
เหตุใดเขาจึงนึกไม่ถึงกันนะ?
ถึงกับลอดรูหนูตามสวี่ชิงชื่อมา ช่างวางแผนพลาดเสียจริง!
“ตีให้ข้า! ตีให้ตาย!” หลิวรูเหยินตวาดสั่งเหล่านางกำนัลกับขันที
ทว่ารอยยิ้มในดวงตากลับปิดไม่มิด ขอเพียงคนสองคนที่ขวางทางนางตายไป สวี่เฮ้อหมิงก็จะเป็นของนาง
เมื่อนึกถึงกล้ามเนื้อทั่วร่างของสวี่เฮ้อหมิง หลิวรูเหยินก็แกว่งมือทั้งสองข้าง ราวกับสวี่เฮ้อหมิงยืนอยู่ตรงหน้า