ตอนที่ 64
“แท้จริงแล้วเป็นผู้ใด กล้าลงมือทำร้ายแม้แต่คนของตระกูลเซี่ย?” เซี่ยจินเฉิงมองรอยฟกช้ำเขียวช้ำม่วงบนมือและใบหน้าของบุตรชาย เอ่ยถามด้วยความเดือดดาล
ส่วนครูฟูจื่อเฟิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เวลานี้หลบหนีไปไกลแล้ว
เขาเองก็คิดไม่ถึงว่าคนทั้งสองจะมีภูมิหลังใหญ่โตถึงเพียงนี้
เมื่อนึกถึงก่อนหน้านี้ที่ตนเอาแต่พูดเข้าข้างฮูหยินหลอกับหลอจิ้งอาน
ครูฟูจื่อก็อดหวาดหวั่นในใจมิได้
“ท่านแม่ ก็พวกเขานั่นแหละ เจ้าคนอ้วนนั่นพาคนมาทุบตีพวกเราสามคน แล้วยังมีฮูหยินอ้วนคนนั้นสั่งให้บ่าวในบ้านจับพวกเรามาตีอีก หากไม่ได้พี่สาวคนงามกับคนที่นางพามาคอยปกป้องพวกเราสามคน ป่านนี้ท่านแม่คงได้เห็นศพของลูกแล้ว ฮือ ๆ ๆ...” เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ เชี่ยเหยียนจือก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาจริง ๆ จนร้องไห้ออกมา
“เจ้าคิดจะฆ่าบุตรชายข้าหรือ?” เซี่ยจินเฉิงเดินไปตรงหน้าฮูหยินหลอ จ้องนางเขม็งอย่างดุดันแล้วเอ่ยถาม
“เข้าใจผิดแล้ว เข้าใจผิดกันทั้งนั้น” ฮูหยินหลอรีบส่ายหน้า เวลานี้นางจะกล้ายอมรับได้อย่างไรว่าคิดจะเอาชีวิตเด็กทั้งสามคน
“หลีกไป! เจ้าเป็นผู้ใด ถึงกล้าปฏิบัติต่อพวกเราเช่นนี้?” หลอจิ้งอานตวาดใส่เซี่ยจินเฉิงด้วยความโกรธ
“คำถามนี้ข้าต่างหากที่ควรถามพวกเจ้า พวกเจ้ามีความกล้ามาจากไหน ถึงกล้าทำร้ายคนของตำหนักอ๋องอาน ตระกูลเซี่ย และบ้านย่งหนิงโหว?” เซี่ยจินเฉิงมองเจียงอวี่ที่บาดเจ็บเต็มตัวไม่ต่างกัน แล้วกดดันฮูหยินหลอ
เดิมทีฮูหยินหลอก็หวาดกลัวอยู่แล้ว นางย่อมรู้จักตระกูลเซี่ย ตระกูลเซี่ยในเมืองหลวงเป็นตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่มีเกียรติ ตระกูลหลอหาใช่คู่ต่อกรไม่ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบ้านย่งหนิงโหว