ตั้งครรภ์แล้ว หนิงซีรู้สึกว่าทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด แม้แต่จังหวะก้าวเดินก็ช้าลง
หลี่ซิ่วอิงเห็นท่าทางระมัดระวังของนางก็กลั้นหัวเราะไม่อยู่
“เจ้าเดินตามปกติเถอะ เด็กไม่ได้เปราะบางขนาดนั้นหรอก”
เด็กที่แข็งแรงก็จะแข็งแรงไปตลอด พวกที่แท้งหรือเลือดออกล้วนแต่มีร่างกายอ่อนแอมาแต่กำเนิด
“สามีของเจ้าหัวหน้าหน่วยเจียงแข็งแรงราวกับวัว เด็กในท้องย่อมเจริญเติบโตดีแน่นอน”
ทั้งสองลาหมอแล้วเดินออกมา พอถึงห้องด้านนอก หนิงซีก็ลื่นไถล ร่างกายเสียหลักเซถลาหงายหลัง คนปกติล้มตรง ๆ แบบนี้ยังมีปัญหาได้ ไม่ต้องพูดถึงนางที่กำลังตั้งครรภ์
หลี่ซิ่วอิงตกใจแทบสิ้นวิญญาณ
ในเสี้ยววินาทีนั้น นางยื่นมือออกไปตามสัญชาตญาณ คว้าแขนหนิงซีไว้ได้ทัน
“น้องซีซี เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม”
โชคดีที่หนิงซีเองก็ตอบสนองว่องไว ตอนเท้าลื่น มือหนึ่งคว้าชั้นวางของไม้ข้าง ๆ ไว้เลอะเทอะ แถมยังมีหลี่ซิ่วอิงที่ตอบสนองเร็วอีกแรง ไม่อย่างนั้นผลลัพธ์คงมิอาจจินตนาการ
หลี่ซิ่วอิงลูบอกด้วยความหวาดเสียว
“โชคดีแท้ โชคดีจริง ๆ”
ถ้าล้มไปจริง ๆ เด็กในท้องของหนิงซีคงย่ำแย่
หลี่ซิ่วอิงมองไปที่เท้าหนิงซีโดยสัญชาตญาณ พลางพูดว่า “เดินดี ๆ อยู่ดี ๆ ทำไมจู่ ๆ ถึงลื่น...”
พูดยังไม่ทันจบ สีหน้าก็แปรเปลี่ยนทันที
“ทำไมพื้นมีถั่วเต็มไปหมด”
ไม่รู้ว่าใครหว่านถั่วไว้บนพื้น นี่คือสาเหตุที่หนิงซีลื่นจนยืนไม่อยู่
สีหน้าของหนิงซีก็พลอยบึ้งตึง