คนชั่วย่อมมีกรรมตามทัน!
หนิงซีกลับมาโดยไม่เป็นอะไรเลยสักนิด แถมยังกลายเป็นวีรสตรีในสายตาชาวบ้าน ที่ขัดใจที่สุดคือสายตาที่เจียงเฉิงเป่ย์มองนาง เปี่ยมด้วยความรักใคร่ ทะนุถนอม ภาคภูมิ...
อารมณ์หลากหลายรวมตัวเป็นคมมีด กรีดแทงกลางใจตน
เฉาซินโหรวอิจฉาจนขาดสติ สองเท้าก้าวไปยังกลุ่มคนโดยอัตโนมัติ
"หนิงซี เธอไม่เป็นอะไรก็ดีจัง"
แล้วพลิกคำพูด ชะเง้อมองเข้าไปในลานบ้านเจียง ทำทีถามไม่คิดอะไร "เยี่ยนเยี่ยนไม่ได้กลับมากับพวกเธอเหรอ หนิงซี ฉันขอพูดอะไรสักอย่าง อย่าถือสาเลย ได้โปรดเห็นแก่ความผิดพลาด จงให้อภัยเถิด"
"เยี่ยนเยี่ยนกับพี่เฉิงเป่ย์เป็นพี่น้องท้องเดียวกัน ไม่ใช่ศัตรู เธอไม่เป็นอะไรเลย ให้เยี่ยนเยี่ยนมาขอโทษ ก็จบเรื่องแล้ว ถือว่าให้โอกาสกลับตัว"
"จะมัวแต่ส่งคนไปจับขังทำไม"
"ถ้าติดคุกจริง ชีวิตหญิงสาวก็พังทั้งชีวิต"
ในหมู่บ้านไม่มีความลับ
เรื่องเจียงเฉิงเป่ย์ส่งตัวเจียงเยี่ยนเยี่ยนเข้าคุกแพร่ไปทั่วแล้ว
แม้เยี่ยนเยี่ยนผิดก่อน แต่คนก็แอบนินทาเจียงเฉิงเป่ย์ไม่น้อย ว่าใจดำ เที่ยงตรงโหดเหี้ยม สมกับที่รุ่งในหน่วยทหารที่มากด้วยคนเก่ง เป็นคนไม่เห็นแก่ญาติมิตร
พอได้ยินคำนี้ สายตาชาวบ้านที่มองหนิงซีก็ซับซ้อน
"เป็นเพราะ...หนิงซีเป่าหูหรือเปล่านะ"