ฉันกลืนหมดคำเดียว: “!!”
ฉันกลืนหมดคำเดียว: “แม่! ฉันจะสนับสนุนเธอไปตลอดกาล!”
ในตึกร้างอีกหลังหนึ่ง เด็กสาวกอดน้ำผลไม้ที่อวี๋ซ่านส่งมาให้ พลางดีใจจนเนื้อเต้น
“แม่พระ” เป็นคนดีสุด ๆ ไม่เพียงแลกเนื้อตากแห้งกับเธอ ยังช่วยให้เธอปลดล็อกอาชีพลำดับได้อีก แม้จะเป็นเรื่องบังเอิญ แต่ก็เปลี่ยนความจริงข้อนี้ไม่ได้
“ฉันกลืนหมดคำเดียว” มีชื่อจริงว่าสวี่หรานถง สิ่งที่ชอบที่สุดคือการกิน และเธอยึดถือคติที่ว่า ได้รับน้ำหยดเดียวต้องตอบแทนด้วยน้ำพุทั้งสาย
ตอนนี้ “แม่พระ” ยังส่งน้ำผลไม้มาให้เธออีก เธอจะเอาเปรียบอีกฝ่ายฟรี ๆ ไม่ได้
สวี่หรานถงเปิดหน้า “ส่งของขวัญ” มองไปรอบ ๆ แล้วพบว่าตัวเองเหมือนไม่มีของดีอะไรเหลืออยู่ จึงรีบทิ้งข้อความไว้ว่า “รอแป๊บ เดี๋ยวฉันมีของให้” ก่อนสะพายเป้ที่ทำเองออกจากบ้าน
อวี๋ซ่านเห็นข้อความนั้นแล้วรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาเล็กน้อย ทั้งเขินอายและรู้สึกผิดกับพฤติกรรมแย่ ๆ ของตัวเอง
เด็กดีอะไรขนาดนี้ แค่เธอเลือกอีกฝ่ายเป็นเป้าหมายของ “การอภัย” อีกฝ่ายก็จะตอบแทนเธอแล้วหรือ?
สำหรับคนที่ไม่เคยได้รับการปฏิบัติเช่นนี้มาก่อน เรื่องนี้ถือว่าเกินหลักสูตรไปมาก
อวี๋ซ่านส่งข้อความไปย้ำว่าไม่ต้อง แต่อีกฝ่ายกลับไม่ตอบ เธอจึงได้แต่ถอนหายใจอย่างจนปัญญา “รอดูแล้วกันว่าเดี๋ยวเธอจะส่งอะไรมา ถ้ามีค่ามากเกินไป รอได้ของกินแล้วค่อยส่งอะไรกลับไปให้บ้างก็แล้วกัน”
เห็นได้ชัดว่าเธอเองก็ไม่ใช่คนที่ชอบติดค้างบุญคุณใคร
เรื่องนี้พักไว้ก่อน อวี๋ซ่านหันมาตรวจดูรางวัลพรสวรรค์ที่ได้รับในครั้งนี้
จดหมายเหตุต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ (หน้าขาด): บันทึกเก่าแก่เล่มหนึ่ง ย้อนกลับไปได้ถึงเมื่อกว่าหนึ่งหมื่นปีก่อน