ผู้ที่มาถึงก็คือหญิงสาวหน้ากลมที่อยู่ข้างกายกู้จื้ออี้นั่นเอง นางรออยู่ที่นี่มาระยะหนึ่งแล้วอย่างชัดเจน
เมื่อเห็นเซียวหมิงหยวนและสวี่ชิงเดินออกมา นางก็รีบก้าวเข้าไปต้อนรับ พร้อมกับคารวะด้วยการประสานมือ
“คุณชายเซียว คุณชายสวี่ คุณหนูของข้าเรียนเชิญทั้งสองท่านไปสนทนาที่บ้านชุนหง”
หลี่เยี่ยนที่อยู่ข้าง ๆ หัวเราะออกมาดังลั่น ใช้พัดปิดปากแล้วเอ่ยหยอกเย้า
“ได้ยินว่า คุณชายเซียวและคุณชายสวี่มีหน้ามีตามากนัก คุณหนูจื้ออี้ถึงกับส่งคนมาคอยดักรออยู่หน้าสำนักศึกษา พวกเราคนอื่นคงจะเข้าไปไม่ได้แม้แต่ประตู”
เซียวหมิงหยวนลูบคางสองชั้นของตน สีหน้าแสดงความลำบากใจเล็กน้อย มองไปที่หลี่เยี่ยนแล้วก็มองมาที่สวี่ชิง สวี่ชิงพยักหน้าเล็กน้อย
เซียวหมิงหยวนจึงหันไปพูดกับหลี่เยี่ยนว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ไปด้วยกันเถอะ คนเยอะ ๆ จะได้ครึกครื้น”
สาวใช้ชุดเขียวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ขัดขวาง
“คุณหนูมิได้บอกว่าเชิญเพียงสองท่าน หากคุณชายหลายท่านจะไปด้วยกันก็ย่อมได้อยู่แล้ว”
“เช่นนั้นก็ขอขอบคุณพี่สาวที่นำทาง” สวี่ชิงยกมือคารวะ
“เชิญ…” สาวใช้ยิ้มบาง ๆ
คณะคนจึงพากันออกเดินทางไปยังบ้านชุนหงอย่างเอิกเกริก
เมื่อมาถึงเรือนเล็กของกู้จื้ออี้ สาวใช้ชุดเขียวได้นำพวกเขานั่งก่อน แล้วชงชาให้ จากนั้นจึงกล่าวว่า
“คุณหนูของข้าไปรับคนสำคัญคนหนึ่ง บัดนี้จักมาในอีกไม่ช้า”
มือที่สวี่ชิงถือถ้วยชาอยู่นั้นสั่นเทาเล็กน้อย
คนที่ทำให้กู้จื้ออี้ต้องไปรับด้วยตัวเอง คงจะมีเพียงท่านผู้นั้น