บนเวทีใหญ่ ครู่เดียวก็มีหลักไม้ปักเพิ่มขึ้นหลายสิบต้น!
เย่ซูซิงและเหล่านักรบต่างถูกมัดติดกับหลักไม้ ถูกทำลายศูนย์กลางตันเถียนจนสิ้น
โจวหลิงเฟิงให้ผู้คนจากชนเผ่าตงหนีหันหน้าเข้าหาชาวเมืองผานคร กล่าวโทษความชั่วช้าของเย่ซูซิงและพวกพ้อง
คำกล่าวโทษของหลานหมิงจูช่างจับใจผู้คนที่สุด ถ้อยคำชัดถ้อยชัดคำ ทุกประโยคแฝงไว้ด้วยความโศกเศร้า!
ผู้คนมากมายถูกคำพูดของนางทำให้รู้สึกซาบซึ้งไปด้วย ดวงตาคลอด้วยน้ำตา! สองมือกำแน่นเป็นหมัด แทบอยากจะพุ่งเข้าไปทุบตีเย่ซูซิงและพวกให้ตายคามือ
"ฆ่าพวกมัน! ฆ่าพวกมัน!"
ชาวบ้านจำนวนมากตะโกนอย่างโกรธแค้น
"ฆ่าพวกมันแบบนี้มันง่ายเกินไปแล้ว!"
บางคนก็ยิ่งหัวรุนแรงกว่า
"ให้อ๋องแห่งชนเถื่อนทรงตัดสินพวกมัน!"
ชาวบ้านจำนวนมากขึ้นตะโกนเรียกตำแหน่งของโจวหลิงเฟิง
มั่วหลีผลักรถเข็นของโจวหลิงเฟิงค่อย ๆ เคลื่อนเข้าสู่กลางเวทีใหญ่!
โจวหลิงเฟิงยกมือข้างหนึ่งขึ้น เสียงอึกทึกโดยรอบพลันเงียบสนิท
นี่คือเกียรติภูมิของอ๋องแห่งชนเถื่อนในเมืองผานคร ความเคารพและความรักใคร่ของชาวเมืองที่มีต่อเขายิ่งทวีมากขึ้นทุกวัน
"ข้าเคยกล่าวไว้แล้ว ราษฎรทุกคนในเมืองผานคร จะมีข้าคุ้มครอง!"
โจวหลิงเฟิงกล่าวเสียงเรียบเฉย
จากนั้นเขาชี้ไปที่เย่ซูซิงแล้วกล่าวว่า "คนผู้นี้ คือหัวโจกผู้ชั่วร้าย! อาศัยเพียงพี่เขยของตนเป็นเจ้าเมืองเหลย ตามอำเภอใจสังหารราษฎรเมืองผานครของเรา ปล้นชิงหญิงสาวน่ารักของพวกเรา ทุกท่านว่า ควรฆ่าหรือไม่!"