เช้าวันศุกร์ ซูวานมาถึงห้องทำงานก็พบว่าบนโต๊ะมีแฟ้มเอกสารเพิ่มขึ้นมาหนึ่งชิ้น
ไม่ใช่แฟ้มประวัติคนไข้ที่เธอวางไว้เมื่อวาน ไม่ใช่ตารางผ่าตัด แต่เป็นหนังสือเวียนของฝ่ายการแพทย์เรื่อง "การเสริมสร้างการบริหารจัดการระดับการผ่าตัด" กระดาษเอสี่สามหน้า ปิดตรายางสีแดงของฝ่ายการแพทย์ และในส่วนท้ายมีลายเซ็นของจินซี
เนื้อหาในหนังสือเวียนยาวเหยียด พูดไปพูดมา สาระสำคัญมีเพียงหนึ่งเดียว: การผ่าตัดระดับสี่ทั้งหมด (การผ่าตัดที่มีความเสี่ยงสูงและความยากสูง) ต้องผ่านการอนุมัติจากฝ่ายการแพทย์ หากผ่าตัดโดยไม่ได้รับอนุมัติ โรงพยาบาลจะไม่รับรอง และความรับผิดชอบที่เกี่ยวข้องจะตกเป็นของแพทย์เจ้าของไข้ผู้ทำการผ่าตัดเอง
ซูวานอ่านเอกสารสามหน้านั้นตั้งแต่ต้นจนจบ แล้วก็อ่านอีกครั้ง
ตอนที่เธออยู่ที่เหรินจี การบริหารจัดการระดับการผ่าตัดเป็นเรื่องภายในแผนก หัวหน้าแผนกลงนามก็จบ รุ่ยเหอดึงอำนาจนี้กลับมาอยู่ที่ฝ่ายการแพทย์ ในแง่ของการออกแบบระบบ ก็เพื่อเสริมสร้างการควบคุมความเสี่ยง เข้าใจได้ แต่ปัญหาคือ หัวหน้าฝ่ายการแพทย์เป็นจินซี
และจินซีเพิ่งมาที่ห้องทำงานของเธอเมื่อวานนี้เอง
ซูวานวางเอกสารลง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ในกลุ่มของแผนกแตกฮือกันแล้ว
หลิวหยางแชร์หนังสือเวียนนี้ พร้อมกับข้อความ: "ทุกคนเห็นหนังสือเวียนนี้หรือยัง ต่อไปการผ่าตัดระดับสี่ต้องรายงานให้ฝ่ายการแพทย์อนุมัติก่อนเหรอ?"
ซ่งซูหรานตอบกลับ: "เห็นแล้ว เมื่อวานออก วันนี้เพิ่งมาถึงมือเรา"
เจ้าซ่าเมิ่งส่งสติกเกอร์รูปตกใจ: "แล้วการผ่าตัดฉุกเฉินต่อไปล่ะ ยังต้องรออนุมัติอีกเหรอ?"
ในกลุ่มเงียบไปครู่หนึ่ง ไม่มีใครตอบคำถามนั้น
ซูวานวางโทรศัพท์ลง แล้วเดินไปที่ห้องทำงานของฝางฟาง
ฝางฟางกำลังดูฟิล์มเอ็มอาร์ไออยู่ ได้ยินเสียงเคาะประตูก็ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา: "เข้ามา"
ซูวานผลักประตูเข้าไป วางหนังสือเวียนนั้นลงบนโต๊ะของฝางฟาง
"หัวหน้าฝาง ดูเอกสารนี้หรือยังคะ?"
ฝางฟางเงยหน้าขึ้น มองดูเอกสารนั้นสีหน้าไม่เปลี่ยน เธอถอดแว่นตา พิงพนักเก้าอี้ วางมือไขว้กันบนหน้าท้อง
"ดูแล้ว"
"หนูอยากรู้ว่านี่เป็นการตัดสินใจเพียงฝ่ายเดียวของฝ่ายการแพทย์ หรือเป็นการวางแผนร่วมกันของทั้งโรงพยาบาลคะ?"