หลู่ชวนโยนกุญแจรถลงบนโต๊ะ
เขาล้างหน้า หยดน้ำไหลจากคางลงสู่อ่างล้างหน้า
เขาคว้าผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดจนแห้ง เลื่อนเก้าอี้ออก แล้วนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์
เริ่มคำนวณบัญชี
เงินชดเชยการเวนคืนที่ดินรวมสิบล้านหยวน
เบนทลีย์คอนติเนนทอล GT สีขาว รวมค่ารถ ค่าประกัน ค่าโอน และค่าตกแต่งแล้ว ใช้เงินไปสองล้านแปดแสนหยวน
ในบัญชีเหลือเจ็ดล้านสองแสนหยวน
สำหรับคนทั่วไป เงินก้อนนี้นับเป็นเงินมหาศาลที่ใช้ชีวิตสบาย ๆ ได้เกือบครึ่งชีวิต
แต่ถ้าจะเอาไปซื้อห้องชุดขนาดใหญ่ในจิ้งหยวนจริง ๆ ก็แทบไม่พอ
ราคาบ้านในจิ้งหยวนรวมยี่สิบล้านหยวน
ถ้าจ่ายเงินดาวน์ในอัตราต่ำสุด บวกภาษีและค่าใช้จ่ายจิปาถะ แล้วยังต้องกันเงินส่วนหนึ่งไว้ใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน
เงินเจ็ดล้านกว่าหยวนนี้พอจ่ายลงไป ก็แทบจะหมดเกลี้ยง
หลู่ชวนจ้องตารางบนหน้าจอคอมพิวเตอร์
นิ้วเคาะเมาส์เบา ๆ
ครู่หนึ่งต่อมา
เขาหยิบปากกาบนโต๊ะขึ้นมา เขียนความคิดของตัวเองลงบนกระดาษอย่างหนักแน่น
ข้อแรก ต้องซื้อบ้านในจิ้งหยวนให้ได้
ข้อสอง ห้ามปล่อยให้เงินสดขาดมือเด็ดขาด
ข้อสาม พอตกลงเรื่องบ้านเรียบร้อยแล้ว เขาต้องไปหาเงินก้อนโตจากสัญญาซื้อขายล่วงหน้าน้ำมันดิบ
หลู่ชวนไม่คิดว่าการเอาเงินชดเชยไปซื้อรถหรือจ่ายเงินดาวน์บ้านเป็นการอวดรวย
เมื่อได้เกิดใหม่อีกครั้ง เขาแค่อยากใช้ชีวิตอย่างสบายใจ เพื่อหาเงินแล้วเอาเงินสิบล้านหยวนทั้งหมดไปลงทุน จนต้องยอมลำบากอยู่ห้องเช่า ขี่จักรยานแชร์ ถ้าเกิดใหม่ทั้งทีแล้วยังกลายเป็นทาสเงิน ใช้ชีวิตอย่างตึงเครียดและทรมาน แล้วการเกิดใหม่จะมีความหมายอะไร เขาต่างจากชีวิตก่อนตรงไหนกัน นี่ไม่ใช่ชีวิตที่เขาต้องการ
อีกอย่าง เขาไม่กล้าเอาเงินทั้งหมดไปลงกับสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หากความทรงจำคลาดเคลื่อน หรือเกิดปรากฏการณ์ผีเสื้อจนกราฟผันผวนขึ้นมา เขาก็จะไม่เหลือไพ่ตายไว้พลิกสถานการณ์เลย
หลู่ชวนไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดรายชื่อแล้วหาเบอร์ของคุณฝาง จากนั้นก็กดโทรออกทันที
สายติดอย่างรวดเร็ว
“คุณฝางครับ ผมหลู่ชวน”
“อืม”
เสียงพื้นหลังทางฝั่งคุณฝางเงียบสงบ
“คิดดีแล้วหรือ”
“คิดดีแล้วครับ”
หลู่ชวนมองกระดาษบนโต๊ะ น้ำเสียงราบเรียบ
“ผมจะซื้อบ้านหลังนี้ของคุณครับ”