ห้องสอบสวนไม่มีหน้าต่าง
มีเพียงหลอดไฟกำลังสูงดวงหนึ่งบนเพดาน
แสงไฟขาวซีดจ้าแสบตา
ส่องลงบนเก้าอี้สอบสวนกลางห้องอย่างทั่วถึง ไม่มีมุมอับแม้แต่น้อย
เปาซุ่นทงถูกล็อกติดอยู่กับเก้าอี้
เขาค้างอยู่ในท่านี้มานานสิบชั่วโมงเต็มแล้ว
ตั้งแต่ตอนเช้าที่สำนักงานกรมการขนส่ง เขาถูกเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายหลายคนพาตัวออกไปโดยไม่พูดไม่จา
จากนั้นก็ถูกควบคุมตัวอย่างลับ ๆ มายังห้องมืดสลัวแห่งนี้
จนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครพูดกับเขาสักคำ
ไม่มีการสอบสวนอย่างเข้มงวด
ไม่มีเสียงตะโกนด้วยความโกรธพร้อมทุบโต๊ะ
มีเพียงความเงียบงันอย่างสมบูรณ์
บนโต๊ะตรงหน้าไม่มีแม้แต่แก้วกระดาษสักใบ
ตลอดทั้งวัน เขาไม่ได้ดื่มน้ำแม้แต่หยดเดียว
ไม่ได้กินข้าวสักเม็ด
ริมฝีปากของเปาซุ่นทงเริ่มลอกเป็นแผ่นสีขาวหนา
รอยแตกแห้งผากมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย
ลำคอแห้งราวกับมีทรายยัดอยู่เต็มไปหมด
ทุกครั้งที่กลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว เขาจะรู้สึกเจ็บแปลบเหมือนถูกมีดบาด
ท้องของเขาว่างเปล่ามานานแล้ว
ความหิวที่เกิดจากการไม่มีอาหารค่อย ๆ จางหายไป ตอนนี้เหลือเพียงความชา
เขาขยับตัวอย่างกระสับกระส่ายเล็กน้อย
กุญแจมือโลหะที่ข้อมือกระทบกับที่วางแขนของเก้าอี้ ส่งเสียงกริ๊กใส
ในพื้นที่เงียบสนิท เสียงนั้นดังชัดขึ้นราวกับถูกขยายให้ใหญ่โต
หัวใจของเปาซุ่นทงเต้นเร็วมาก
เขาเป็นจอมเก๋าที่คลุกคลีอยู่ในระดับล่างมาหลายปี
เขารู้ดีว่านี่เป็นกลยุทธ์ทางจิตวิทยาคลาสสิก
การเคี่ยวเข็ญให้เหมือนฝึกเหยี่ยว
ขังคุณไว้ในพื้นที่ปิดกั้น ตัดความต้องการทางร่างกาย ตัดการรับรู้เรื่องเวลา ไม่ให้ข้อมูลตอบสนองจากโลกภายนอก แล้วปล่อยให้คุณจินตนาการ คาดเดา และข่มขู่ตัวเองอย่างบ้าคลั่งอยู่ในกรงเงียบงันนี้
จนความหวังริบหรี่สุดท้ายในใจถูกเคี่ยวจนหมดสิ้น
อีกฟากของกำแพง
จางอ้ายหัวกอดอก มองชายที่เริ่มกระวนกระวายขึ้นเรื่อย ๆ และเลียริมฝีปากแตกแห้งบ่อยครั้งผ่านจอมอนิเตอร์อย่างสงบนิ่ง
เขาไม่รีบร้อนแม้แต่น้อย
สำหรับจิ้งจอกเฒ่าที่โลดแล่นในวงราชการมาหลายสิบปี การเปิดฉากด้วยการทุบโต๊ะถลึงตาใส่ไม่มีประโยชน์