“สองถึงสามเดือน”
หลู่ชวนทวนช่วงเวลาที่ซุนซั่วต๋านเพิ่งพูดถึงอยู่ในใจเงียบ ๆ
สมองที่ผ่านการขัดเกลามาถึงสองชาติของเขาเริ่มคิดอย่างรวดเร็วถึงปัญหาที่มีอยู่จริงตรงหน้า
เมื่อปัญหาเกิดขึ้น ก็ต้องหาทางแก้
เขาต้องการคนที่มีอิทธิพลพอจะพูดอะไรได้ในระบบราชการ มาช่วยลดระยะเวลาก่อนซุนซั่วต๋านจะลาออก
ถ้าทำไม่ได้
อย่างน้อยก็ต้องให้คำแนะนำอย่างมืออาชีพเพื่อเร่งขั้นตอน หรือช่วยหาคนที่เหมาะสมมาประสานงาน
สายตาของหลู่ชวนกวาดผ่านโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะชา
ฝางจื้อยวน
ประธานสมาคมธุรกิจเจียงเฉิงคนนี้กุมทรัพยากรทั้งภาครัฐและภาคธุรกิจมหาศาล ทั้งยังมีเครือข่ายกว้างขวาง
ถ้าฝางจื้อยวนยอมช่วยฝากคำพูดสักประโยคหรือชี้ทางให้ ขั้นตอนส่งมอบงานของซุนซั่วต๋านก็คงรวดเร็วขึ้นมาก
เขาตั้งใจจะพาซุนซั่วต๋านไปลองหยั่งท่าทีของฝางจื้อยวน
ดูว่าคนมากประสบการณ์อย่างอีกฝ่ายจะช่วยเรื่องนี้ได้ไหม
ตามปกติแล้ว
ฝางจื้อยวนเพิ่งบอกทางโทรศัพท์อย่างชัดเจนว่า ท่านจางก็อยู่ในห้องน้ำชาชั้นบนด้วย
การพบปะส่วนตัวระดับนี้ ปกติไม่เหมาะจะพาคนนอกไปแจมด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น
ยังเป็นการพาซุนซั่วต๋าน ผู้บริหารระดับกลางถึงสูงของรัฐวิสาหกิจที่เพิ่งถูกเขาดึงตัวมา และยังไม่ได้ดำเนินเรื่องลาออกอย่างเป็นทางการไปด้วย
แต่ตอนนี้หลู่ชวนไม่มีเวลามาคิดมากแล้ว
ธุรกิจในภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีขนาดใหญ่เกินไป เขาต้องได้ผลลัพธ์
ส่วนท่านจางจะช่วยได้หรือไม่?
หลู่ชวนไม่เคยคิดไปถึงเรื่องนั้นเลย
เขารู้ดีว่าตัวเองมีน้ำหนักแค่ไหน และรู้ด้วยว่าตัวเองไม่มีคุณสมบัติจะไปขอให้บุคคลสำคัญระดับนั้นช่วยเรื่องส่วนตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้โดยตรง