แสงแดดยามเช้าสาดผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้นในห้องนอนใหญ่ของจิ้งหยวน แล้วตกกระทบบนพื้น
หลู่ชวนตื่นขึ้นมาบนเตียงใหญ่แสนนุ่มสบาย
บ้านราคาสองสิบล้านหลังนี้เก็บเสียงได้ดีเยี่ยม
เขาลุกจากเตียง เดินเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ
จากนั้นเปลี่ยนเป็นชุดลำลองสะอาดสะอ้าน
ตรงทางเข้าหมู่บ้าน เขาหยิบพัสดุที่ตั้งใจสั่งไว้ออกจากตู้รับพัสดุ
กล่องกระดาษไม่ใหญ่ แต่พออุ้มไว้ในมือก็รู้สึกได้ว่ามีน้ำหนักอยู่พอสมควร
หลู่ชวนขับไฟเทินกลับไปที่มหาวิทยาลัยเจียงเฉิงทันที
งานสังสรรค์ระดับไฮเอนด์เมื่อคืน
การหยั่งเชิงของฝางจื้อยวน สายตาพินิจพิเคราะห์ของจางอ้ายหัว รวมถึงเงินลงทุนก้อนใหญ่หนึ่งร้อยยี่สิบล้านที่ใช้เป็นเดิมพัน
เรื่องหนักหนาเหล่านี้มากพอจะบดขยี้ผู้ใหญ่ธรรมดาคนหนึ่งให้แหลกสลาย
แต่ในวินาทีที่หลู่ชวนผลักประตูห้อง 504 หอพักชายมหาวิทยาลัยเจียง เขาก็ทิ้งเรื่องพวกนั้นไว้ข้างหลังจนหมดสิ้น
ทันทีที่ประตูเปิดออก
บรรยากาศอันเป็นเอกลักษณ์ของห้องพักหนุ่มมหาลัย ทั้งอึกทึกและมีชีวิตชีวา ก็ปะทะเข้ามาเต็ม ๆ
เจิ้นจื่ออางนั่งอยู่บนเก้าอี้ของตัวเอง
เขาถือโทรศัพท์ไว้ในมือ นิ้วโป้งพิมพ์บนหน้าจออย่างบ้าคลั่ง
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอย่างเหลือเชื่อ
เดี๋ยวก็ขมวดคิ้ว เดี๋ยวก็ฉีกยิ้มกว้าง พร้อมหัวเราะคิกคักอย่างเคลิบเคลิ้ม
สภาพแบบนี้เห็นชัดจนไม่ต้องเดา
คุณชายคนนี้กำลังเล่นเกมหยั่งเชิงผ่านข้อความกับ “รุ่นพี่สาวผู้เย็นชา” คนนั้นอย่างดุเดือด
เขาจมอยู่ในโลกแสนสุขที่สร้างขึ้นจากการมโนเข้าข้างตัวเองอย่างเต็มที่
จนไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำว่าประตูห้องเปิดออกแล้ว