เบนทลีย์คอนติเนนทัล GT สีขาวแล่นเข้าสู่ถนนบนเนินเขาชานเมืองฝั่งตะวันตกของเจียงเฉิงอย่างราบรื่น
อุณหภูมิด้านนอกยังคงสูงลิ่ว ใบไม้ถูกแดดเผาจนเริ่มม้วนงอเล็กน้อย
ทว่าภายในห้องโดยสารของรถคูเป้ระดับท็อปคันนี้กลับเป็นโลกอันเงียบสงบที่ตัดขาดจากภายนอกโดยสิ้นเชิง
หลู่ชวนวางมือข้างหนึ่งบนพวงมาลัยหนังแท้ สายตาจับจ้องถนนลาดยางที่คดเคี้ยวอยู่เบื้องหน้า
ปลายถนน
ประตูหลังคากระเบื้องสีเทาผนังสีขาวของคลับน้ำแร่ ซึ่งซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางพืชพรรณเขียวชอุ่ม ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในสายตา
ไม่มีแสงนีออนฉูดฉาด ไม่มีป้ายขนาดใหญ่ชวนให้รู้สึกเชย
มีเพียงก้อนหินธรรมชาติขนาดใหญ่ที่ดูเรียบง่าย สลักตัวอักษรสีทองหม่นไว้อย่างสงบเสงี่ยม
หลู่ชวนมองประตูบานนั้น
นิ้วที่จับพวงมาลัยลูบไล้รอยเย็บบนหนังเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว
ขณะเดียวกัน สายตาของเขาก็เบนไปเล็กน้อย เผลอเหลือบมองเจ้าหยานที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ
การเคลื่อนไหวนั้นรวดเร็วมาก
เป็นเพียงชั่วขณะที่ใจลอยไปเท่านั้น
แต่ต้นตอของการกระทำนั้นฝังลึกอยู่ในความทรงจำจากชาติที่แล้ว
ชาติก่อน หลู่ชวนเคยมาที่นี่หลายครั้ง เพื่อให้คนคุ้นหน้าคุ้นตาในสปาหรูระดับไฮเอนด์ที่ใช้ระบบเชิญสมาชิกอย่างเข้มงวด และเพื่ออวดร่ำอวดรวยในแวดวงคนมีฐานะ
แต่เขาไม่เคยมีสิทธิ์เดินเข้าไปด้วยตัวเองอย่างผ่าเผยเลยสักครั้ง
ทุกครั้งเขาต้องหน้าด้านเกาะบัตรสมาชิกแพลทินัมของเจ้าหยาน แล้วเดินตามหลังอีกฝ่าย พยายามแสดงท่าทีว่า “ผมก็เป็นลูกค้าประจำนะ”
ทุกครั้งที่เห็นประตูบานนี้ เขาต้องพึ่งพาคนข้างกายคนนี้เสมอ
ความเคยชินของกล้ามเนื้อที่สั่งสมมานานหลายปี รวมถึงการชี้นำทางจิตใจ ทำให้เมื่อได้เกิดใหม่และเห็นประตูบานนี้อีกครั้ง เขาเกิดความรู้สึกแปลกแยกขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ