ฟืด—
รถฟอร์ดแรปเตอร์สีดำเหยียบเบรกอย่างแรงกลางลานจอดรถของจุดพักรถบนทางด่วน
ตัวรถขนาดใหญ่หยุดกึกทันที
หน้ารถยังโยกขึ้นลงเบา ๆ
รถยังจอดไม่สนิทด้วยซ้ำ
ปัง ปัง
ประตูรถทั้งสองฝั่งของแรปเตอร์ถูกผลักเปิดพร้อมกันด้วยแรงมหาศาล
จางจวี่ลู่กับฮั่นตงราวกับถูกดีดออกจากเบาะดีดตัว
คนละฝั่ง
ทั้งคู่พุ่งพรวดลงจากรถอย่างบ้าคลั่ง
ท่าทางของทั้งสองเหมือนกันอย่างน่าประหลาด
จางจวี่ลู่ถึงกับไม่มีเวลาสนใจผ้าปิดตาโจรโฉดที่เอาไว้รักษามาดลูกพี่ด้วยซ้ำ
ผ้าปิดตาเอียงกระเท่เร่ห้อยอยู่ตรงคอ
เขาอ้าปากกว้าง
สูดอากาศที่มีกลิ่นน้ำมันเบนซินในลานจอดรถของจุดพักรถเข้าไปเฮือกใหญ่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างกระหาย
หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนัก
อีกด้านหนึ่ง ฮั่นตงดูแย่ยิ่งกว่า
มือข้างหนึ่งกุมก้นที่ยังปวดตุบ ๆ
อีกข้างยันกระบะท้ายของแรปเตอร์ไว้
ตัวงอเป็นกุ้ง
อ้าปากสูดอากาศอย่างบ้าคลั่ง
หางตายังมีน้ำตาจากการถูกกลิ่นเหม็นรมจนแสบติดอยู่ด้วย
เบาะหน้า
บอดี้การ์ดชุดดำผู้ขึ้นชื่อเรื่องความสุขุมเย็นชา
ตอนนี้ก็ถึงกับหมดสภาพไปแล้ว
ตลอดทาง ลมตดของเจิ้นจื่ออางไม่เคยหยุดเลยสักครั้ง
เขากดกระจกรถฝั่งคนขับลงจนสุด
ยื่นหัวออกไปนอกหน้าต่างจนแทบสุดตัว
หอบหายใจเฮือกใหญ่
กล้ามเนื้อบนใบหน้ายังกระตุกเบา ๆ อย่างควบคุมไม่ได้
“วิกฤตชีวภาพ” ครั้งนี้สร้างความเสียหายทางกายอย่างย่อยยับให้กับชายฉกรรจ์สามคนจากแถบตะวันออกเฉียงเหนือ
ไม่กี่วินาทีต่อมา
เบาะตรงกลางแถวหลังของแรปเตอร์
ในที่สุดก็มีความเคลื่อนไหว
เจิ้นจื่ออางเป็นคนสุดท้ายที่ลงจากรถ
สภาพตอนนี้ของเขาไม่เหลือมาดคุณชายใหญ่แห่งเจียงเฉิงแม้แต่น้อย
ใบหน้าซีดเขียวคล้ำ
หนีบขาทั้งสองข้างแน่น
มือทั้งสองกุมท้องน้อยไว้ไม่ยอมปล่อย
เพื่อป้องกันไม่ให้กล้ามเนื้อหูรูดที่ใกล้พังเต็มทีเกิด “เขื่อนแตกครั้งสุดท้าย”
เขาก้าวสั้นจิ๋ว
ร่างกายแข็งทื่อสุดขีด
ทุกครั้งที่ขยับไปข้างหน้า ราวกับกำลังคำนวณฟิสิกส์อย่างแม่นยำ