พูดตามตรง ชีวิตของอวี๋เสวียชิงในวังก็นับว่าสุขสบายไม่น้อย
เส้นเรื่องของโลกนี้ล้วนดำเนินไปโดยมีเส้นทางความสำเร็จของเซียวฉงหมิงเป็นศูนย์กลาง กล่าวถึงวิธีที่เขาค่อย ๆ ทวงคืนอำนาจฮ่องเต้จากมือของอวี๋ฉงผู้ทรงอำนาจ แม้แต่เส้นเรื่องความรักระหว่างเขากับนางเอกอย่างซูหยวนเจ้า ก็เป็นเพียงสีสันเล็กน้อยเท่านั้น
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนางรองที่เป็นเพียงตัวประกอบอย่างนาง หน้าที่สำคัญที่สุดก็แค่สร้างความขุ่นเคืองใจให้ซูหยวนเจ้าบ้าง แล้วก็ช่วยเสริมอำนาจให้บิดาในทางอ้อมเท่านั้น ตลอดทั้งเรื่องแทบก่อคลื่นลมอะไรไม่ได้เลย
เวลานี้เซียวฉงหมิงทุ่มเทเรี่ยวแรงทั้งหมดให้กับการชิงอำนาจในราชสำนัก แม้จะเสด็จมาตำหนักเฟิงอี้บ่อยครั้ง แต่ใครจะรู้ว่าเป็นองค์ฮ่องเต้พระองค์จริง หรือเป็นยามเงาที่มาแทนกันแน่
นอกจากฮ่องเต้แล้ว อย่างไรเสียตอนนี้นางก็ใหญ่ที่สุดในฝ่ายใน อวี๋เสวียชิงจึงถือเอาวังหลังเป็นจวนอัครมหาเสนาบดีของตนเสียเลย ยิ่งนานวันก็ยิ่งทำอะไรตามอำเภอใจ
วันก่อนจัดงานเลี้ยงฟังดนตรี เมื่อวานสร้างเวทีดูละคร วันนี้เที่ยวเล่นในสวน พรุ่งนี้นางวางแผนจะเล่นโยนศรเข้าหม้อในอุทยานหลวง อีกไม่กี่วันก็ยังอยากจัดงานเลี้ยงชมดอกไม้ ไม่ว่าอย่างไรก็หาเรื่องวุ่นวายทำได้ทั้งวัน เปลี่ยนวิธีไปเรื่อยไม่รู้เบื่อ
สิ่งเดียวที่ขาดไปอย่างน่าเสียดายก็คือ กลางคืนยังต้องรับมือกับยามเงาที่มาแทนฮ่องเต้ร่วมเตียงกับนาง
ไม่รู้ว่าเขาเกิดมาอย่างไร...ถึงได้มีพรสวรรค์เหนือใครเพียงนี้ ยามอยู่บนเตียงก็มีเรี่ยวแรงเหลือเฟือเกินเหตุ แถมยังติดใจจนยากจะหยุด ทุกครั้งเล่นเอานางเหน็ดเหนื่อยไม่น้อย