ดังนั้นหลังจากกลับมาได้ไม่นาน รอบกายของนางก็รายล้อมไปด้วยผู้คนมากมาย ส่วนใหญ่เป็นลูกหลานตระกูลร่ำรวยที่เอาแต่เที่ยวเล่น ต่างสรรหาวิธีสารพัดมาทำให้นางพอใจ
วันนี้นัดนางไปเดินซื้อของ พรุ่งนี้ชวนนางไปร่วมงานเลี้ยงบนเรือยอชต์ มะรืนนี้ก็เชิญนางไปร่วมงานเลี้ยงส่วนตัวของแบรนด์เครื่องประดับ
อวี๋เสวียชิงเพลิดเพลินกับชีวิตเช่นนี้นัก แทบไม่ปฏิเสธใครเลย วันเวลาผ่านไปอย่างสุขสบายยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา
อีกไม่กี่วันต่อมา บรรดาคุณหนูตระกูลร่ำรวยที่เพิ่งรู้จักกันก็ชวนนางไปเที่ยวคลับหรู บอกว่าช่วงนี้มีสถานที่ใหม่ ๆ ที่น่าสนใจเปิดขึ้นหลายแห่ง ชวนกันไปดูความครึกครื้นสักหน่อย
เดิมทีอวี๋เสวียชิงไม่ค่อยมีอารมณ์นัก แต่เมื่อถูกพวกนางเกลี้ยกล่อมซ้ายทีขวาที อีกทั้งยังรู้สึกอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง สุดท้ายจึงยอมตกลง
คิดว่าเฉินชิวหลิงก็คงยังไม่เคยไปเช่นกัน จึงพานางไปด้วย
*
ช่วงนี้เฉินชิวหลิงรู้สึกราวกับกำลังฝันอยู่เสมอ
จู่ ๆ เพื่อนสนิทก็ได้กลับไปอยู่กับตระกูลมหาเศรษฐี กลายเป็นคนร่ำรวยขึ้นมาทันตา ร้านสินค้าหรูระดับแนวหน้าที่เมื่อก่อนเธอทำได้เพียงมองจากด้านนอกไกล ๆ บัดนี้เพื่อนพาเธอเดินเข้าไปทีละร้าน ผู้จัดการออกมาต้อนรับด้วยตนเองก็ว่าเกินคาดแล้ว บางร้านถึงกับปิดร้านไม่รับลูกค้าคนอื่น ให้พนักงานขายทั้งกลุ่มคอยล้อมดูแลพวกเธอ
เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋าถูกนำมาวางตรงหน้าไม่ขาดสาย ขอเพียงถูกใจ แค่ชี้นิ้วก็มีคนจัดการห่อให้ทันที แม้แต่ป้ายราคาก็ไม่ต้องเหลือบมอง
ที่เกินจริงยิ่งกว่านั้นคือ ต่อมาเมื่ออวี๋เสวียชิงเห็นว่าหอพักมหาวิทยาลัยคับแคบเกินไป นางก็หันไปซื้อห้องชุดในทำเลทองใกล้มหาวิทยาลัยโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย แถมยังเขียนชื่อเฉินชิวหลิงลงไปในเอกสารเสียตรงนั้น