ประตูเมืองทางใต้
เมื่อลู่อันเหนียนรีบมาถึงที่นี่ ภาพตรงหน้าก็น่าตื่นตาตื่นใจยิ่ง บนถนนหลวงมีผู้คนเบียดเสียดกันแน่นขนัด ทอดยาวออกไปหลายลี้
ลู่อันเหนียนเรียกหน้าต่างระบบออกมา สายตาจับจ้องตัวเลขด้านบนสุด
【ประชากรประจำ: 3845】
【ประชากรประจำ: 4122】
【ประชากรประจำ: 4530】
ตัวเลขขยับเปลี่ยนด้วยความถี่สูงยิ่ง
และทุกครั้งที่ตัวเลขขยับ ก็หมายความว่าประชากรของอำเภอชิงซานเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน
ด้วยความเร็วที่ผู้หนีภัยหลั่งไหลเข้ามาเช่นนี้ หลังการคำนวณยอดประชากรเมื่อถึงยามจื่อคืนนี้ จำนวนประชากรประจำมีโอกาสทะลุเจ็ดพันคนอย่างยิ่ง
คนเจ็ดพันคน เท่ากับผลผลิตข้าววันละเจ็ดพันโต๋ คิดเป็นข้าวหอมชั้นเลิศกว่าสี่หมื่นกิโลกรัม
ที่สำคัญที่สุดคือ ประชากรหมายถึงแรงงาน
เมื่อมีคนกลุ่มนี้ การก่อสร้างอำเภอชิงซานก็จะเร่งความเร็วขึ้นได้!
ไม่นาน ซ่งหมิงลี่ก็หอบหายใจวิ่งขึ้นบันไดเมืองมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจนแดงก่ำ
“ท่านผู้ว่าราชการ ท่านมาแล้ว!” ซ่งหมิงลี่คารวะก่อน จากนั้นก็รีบรายงานว่า “ข้าน้อยนับจำนวนคนคร่าว ๆ แล้วขอรับ!”
“คนกลุ่มนี้มีอย่างน้อยสามพันคน! อีกทั้งจากข่าวที่ได้มาจากชาวบ้านเหล่านี้ ทางนครเจียงหลิงยังต้องมีคนมาขอพึ่งพิงอีกแน่นอนขอรับ!”
“ราคาเสบียงในนครเจียงหลิงขึ้นไปถึงหนึ่งพันเหรียญต่อโต๋แล้ว ท่านผู้ว่าราชการช่างปราดเปรื่องยิ่งนัก! เพียงวางแผนอยู่ในกระโจมบัญชาการ ก็แก้ปัญหาใหญ่ที่สุดในยามนี้ได้แล้ว!”
เมื่อรายงานจบ ซ่งหมิงลี่ก็ประจบสอพลออย่างพอเหมาะพอดี
แต่นั่นก็เป็นความรู้สึกที่แท้จริงในใจเขายามนี้เช่นกัน!
เขาเลื่อมใสลู่อันเหนียนอย่างหมดใจแล้ว ยกย่องให้เป็นดั่งเทพเซียน
ทว่าบนใบหน้าลู่อันเหนียนกลับไม่มีความยินดีมากนัก เขาเพียงพยักหน้าเบา ๆ
“คนมากเป็นเรื่องดี แต่ปัญหาก็จะตามมาเช่นกัน”
เขาเงยหน้าขึ้น สายตากวาดผ่านขบวนผู้คนเบื้องล่างที่ดูสับสนแต่ยังเป็นระเบียบ
“คนสามพันคนเข้าเมืองพร้อมกัน นอกจากปัญหาความสงบเรียบร้อยและสายลับแล้ว เรื่องเร่งด่วนยิ่งกว่าคือการจัดที่พัก คนเหล่านี้จะจัดให้อยู่ที่ใด เจ้าวางแผนไว้แล้วหรือยัง?”