“ไอ้สัตว์นรก ตายซะ!!!”
บนกำแพงเมือง กระทะเหล็กใบใหญ่หลายสิบใบถูกคว่ำลงพร้อมกัน
จ้าวซื่อลั่งถึงกับเทปูนขาวดิบทั้งถุงลงไปโดยตรง
เขาก้มมองลงไป น้ำเดือดพล่านผสมกับปูนขาวดิบที่แห้งกรัง ซัดทะลักผ่านช่องเชิงเทิน ราดลงไปในช่องทางสี่เหลี่ยมแคบ ๆ
ไอน้ำพวยพุ่ง
ปูนขาวดิบเมื่อสัมผัสน้ำย่อมเกิดปฏิกิริยารุนแรง ยิ่งเดือดพล่าน ส่งเสียงซู่ซ่าชวนให้ใจสั่น
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นอีกครั้ง ถึงกับกลบเสียงตะโกนสังหารของชาวเมืองบนกำแพง
โจรภูเขาหลายสิบคนที่อยู่ใกล้เชิงกำแพงถูกน้ำเดือดราดลงหัว ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้พวกเขากุมใบหน้า กลิ้งเกลือกไปกับพื้นอย่างบ้าคลั่ง ผิวหนังที่เปลือยเปล่าพองพุพองเป็นบริเวณกว้างอย่างน่าสยดสยองในพริบตา
โจรภูเขาบางคนอ้าปากร้องโหยหวน ฝุ่นผงร้อนจัดที่ปะปนกับปูนขาวพลันทะลักเข้าไปในปาก
จากนั้นพวกเขาก็เปล่งเสียงไม่ออก ได้แต่กลิ้งไปมาบนพื้นอย่างทรมาน มือทั้งสองข้างจิกข่วนลำคอตนเองอย่างบ้าคลั่ง
“ปล่อยไม้กลิ้งลงไป!!!”
จ้าวซื่อลั่งยังรู้สึกว่าโจรพวกนั้นเจ็บไม่พอ จึงตะโกนลั่น
ทันใดนั้น ไม้กลิ้งหนักกว่าร้อยชั่งหลายท่อนก็กลิ้งโครมครามลงจากกำแพง กวาดไปทั่วปราการชั้นใน พร้อมเสียงกระดูกแตกหักดังทึบ ๆ
โจรหลายคนที่วิ่งพล่านไปทั่วถูกไม้กลิ้งทับจนกระดูกสันหลังหัก ล้มพับลงกับพื้นโดยไม่ทันได้ร้องสักแอะ
เลือดผสมปูนขาวแผ่เป็นวงบนพื้นหินชนวน
ภาพนองเลือดนี้ทำให้ชาวเมืองหลายคนแทบอาเจียน แต่หลังสูดหายใจลึก ๆ พวกเขาก็ฝืนใจอดทน แล้วสาดน้ำเดือดในมือลงไปต่อ
ศึกครั้งนี้ มีแต่เจ้าตายกับข้ารอด
พวกเขาอยากมีชีวิตอยู่ ดังนั้นจึงต้องให้โจรพวกนั้นตาย!!
“คุณป้าหลี่ ใช้น้ำเดือดทำให้โจรบาดเจ็บสาหัสหนึ่งคน บันทึกยี่สิบคะแนน!” ซ่งหมิงลี่ยืนอยู่ด้านหลังหอประตูเมือง มือถือพู่กันจดบันทึกไม่หยุด
เขาฝืนกลั้นอาการปั่นป่วนในท้อง ก้มมองนรกเบื้องล่าง ก่อนหันไปมองชาวเมืองรอบข้างที่กัดฟันขนหินและสาดน้ำเดือด
เมื่อก่อนคนกลุ่มนี้ชาชินไร้ความรู้สึก แม้มีชีวิตอยู่ก็แค่รอวันตาย
คนอื่นเงื้อดาบฟันใส่ พวกเขายังไม่มีแรงแม้แต่จะหลบ
บัดนี้ แม้แต่ชายชราผมขาวก็ยังขว้างเศษอิฐลงไป
แม้แต่สตรีมีครรภ์ก็ยังกัดฟันยกน้ำร้อน