“ทุกท่านโปรดดู นี่คือแบบแผนภาพการก่อสร้างโรงช่างอาวุธไฟทั้งผัง”
ลู่อันเหนียนค่อย ๆ ลูบแผ่นแบบแปลนผืนยักษ์ที่คลี่ออกจนใหญ่กว่าเดิมกว่าสิบเท่าให้เรียบ ก่อนเริ่มอธิบาย
“โรงช่างทั้งแห่งตั้งอยู่ตามแนวเขาเหนือ แบ่งเป็นลานห้าชั้น แต่ละชั้นสูงกว่าชั้นก่อนหน้า เชื่อมถึงกันด้วยถนนปูแผ่นหิน ข้างทางขุดร่องลึกกันไฟไว้ ห่างกันไม่ไกลก็วางโอ่งน้ำใบใหญ่ไว้ใบหนึ่ง
ระหว่างลานแต่ละชั้นเว้นพื้นที่กว้างกว่าสองจั้งไว้เป็นแนวกันไฟ บนกำแพงลานตั้งเสาธง แขวนธงไว้บอกทิศทางลมและความแห้งชื้น
ชั้นแรกเป็นลานวัตถุดิบ กองแร่เหล็ก ถ่านไม้ กำมะถัน และแร่ดินปืนไว้ที่นี่ ทั้งยังตั้งแท่นโม่กับเตาเผา ใช้ทุบและเผาหลอมวัตถุดิบให้แตกละเอียด แล้วแยกประเภทเตรียมไว้ใช้งาน
ชั้นที่สองเป็นลานกลั่นบริสุทธิ์ แบ่งออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งตะวันออกใช้วิธีชะล้างและต้มเคี่ยวเพื่อกลั่นแร่ดินปืน กำมะถัน และถ่านไม้ให้บริสุทธิ์ จากนั้นผสมตามสัดส่วน ตำให้ละเอียดแล้วร่อนผ่านตะแกรง ทำเป็นดินปืนสำหรับยิง บรรจุลงโอ่งแล้วปิดผนึกเก็บไว้
ฝั่งตะวันตกก่อเตาหลอมที่มีเครื่องสูบลม ใช้หลอมเหล็กดิบให้กลายเป็นน้ำเหล็ก แล้วเทหล่อขึ้นรูปเป็นกระบอกปืนหยาบ
ชั้นที่สามเป็นลานหล่อปืน ภายในมีโรงทำแม่พิมพ์ดินกับโรงคว้านขัดแต่ง
เริ่มจากใช้วิธีหล่อแบบขี้ผึ้งหาย หล่อกระบอกปืนอย่างประณีต พอเย็นตัวแล้วจึงถอดแม่พิมพ์ นำขึ้นแท่นกลึงคว้านผนังด้านในให้กลมและขัดจนเรียบ เจาะรูจุดไฟให้เรียบร้อย จากนั้นใช้หินเจียรขัดให้ลื่นละเอียด สุดท้ายตรวจดูว่ามีลมรั่วหรือไม่
ชั้นที่สี่เป็นลานกระสุน แบ่งเป็นโรงหล่อกระสุนกับโรงทำถุงดินปืน
โรงหล่อกระสุนใช้แม่พิมพ์เหล็กเทหล่อลูกเหล็กตันหรือเปลือกกระสุนระเบิด แล้วตะไบครีบให้เรียบ
โรงทำถุงดินปืนใช้ผ้าไหมเย็บเป็นถุงใบเล็ก บรรจุดินปืนสำหรับยิงตามปริมาณที่กำหนด ปิดปากถุงแล้วทาขี้ผึ้ง อีกทั้งทำเชือกชนวนสำหรับจุดไฟแยกไว้ต่างหาก