บนกำแพงเมือง เสียงกว้านหมุนดังต่อเนื่องเป็นระลอก
จ้าวเถี่ยหนิวยกมือขวาขึ้น จ้องมองด้านล่างไม่วางตา
“ปล่อย!”
พร้อมกับเสียงตะโกนกึกก้อง หนองหัวตะปูเหล็กกล้าสั่งทำพิเศษสิบห้านัดก็พุ่งออกจากรางพร้อมกัน
เสียงหวีดแหลมเสียดหูดังแหวกอากาศ
ไม่ได้ยิงใส่ฝูงชน แต่เล็งเป้าไปยังสิ่งก่อสร้างมหึมาที่กำลังเคลื่อนที่เหล่านั้นทั้งหมด
กร๊อบ!
ที่ฐานบันไดพาดกำแพงลูกซ้ายสุด เพลาไม้หนาเท่าต้นแขนถูกลูกศรยักษ์เจาะทะลุเข้าอย่างจัง
เศษไม้กระเด็นว่อน
บันไดพาดกำแพงทั้งลูกพลันเสียสมดุล เอียงไปด้านหนึ่ง แต่ยังไม่ล้มลงในทันที
ทว่าทันใดนั้น ลูกศรอีกนัดก็แหวกอากาศพุ่งมา ตกลงตรงตำแหน่งเดิมอย่างแม่นยำ ไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่น้อย เป็นเพลาเส้นเดิมนั่นเอง การยิงอย่างแม่นยำสองครั้งทำให้เพลาขาดสะบั้นทันที
โจรเกราะหนักหลายสิบคนที่เข็นรถหลบไม่ทัน ถูกโครงไม้ถล่มลงมาทับอยู่ใต้ซาก
ยังไม่ทันที่ฝูงโจรจะได้สติ เหยือกดินเผาสีดำทะมึนก็ร่วงลงมาจากฟ้าอีกครั้ง
เสียงแตกกระจายดังต่อเนื่อง
น้ำมันไฟสาดกระเซ็นไปทั่ว
ลูกธนูที่มีประกายไฟพุ่งตามมาติด ๆ
ตูม!
บันไดพาดกำแพงหลายลูกที่เพิ่งถูกยิงพลันลุกไหม้ เปลวไฟลามขึ้นไปตามโครงไม้ที่ชุ่มน้ำมันสนอย่างบ้าคลั่ง
โจรที่ซ่อนอยู่ข้างใต้กลายเป็นคนเพลิงไหม้ในพริบตา เสียงร้องโหยหวนดังก้องฟ้ายามราตรี
เพียงชั่วพริบตา บันไดพิชิตเมืองราคาแพงทั้งเจ็ดลูกก็กลายเป็นกองไม้ไหม้เกรียม ลากเอายอดฝีมือเกราะหนักหลายสิบคนจมดิ่งสู่ทะเลเพลิงไปด้วย
ใต้กำแพงเมืองพลันโกลาหล
หลี่เหมิงบนหลังม้าด้านหลังบีบบังเหียนแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด
ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ จ้องบันไดพาดกำแพงที่เหลืออีกสามลูกเขม็ง