“พี่ไห่หนีชิว ดูเหมือนจะสำเร็จแล้ว!!”
ฝั่งนั้น เรือของจ้าวเถี่ยหนิวกับพวกเพิ่งถูกบีบให้หยุดชะงัก ไม่ไกลนัก ภายในดงกกที่ซ่อนเร้นก็มีเสียงน้ำกระเพื่อมแผ่วเบาดังขึ้น
โจรสลัดน้ำคนหนึ่งค่อย ๆ โผล่ขึ้นจากใต้น้ำ เผยศีรษะออกมาแล้วมองไปทางเรือลำใหญ่
ใต้ผิวน้ำยังมีศีรษะอีกหลายหัวผุดตามขึ้นมา
ผู้นำคือหัวหน้าหน่วยวิญญาณน้ำ ผู้ได้รับฉายาว่า “ไห่หนีชิว” มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ไปทั่วแม่น้ำเกาฉู่เหอ เรือที่มันเจาะจมไปนั้น อย่างน้อยก็มีแปดร้อยลำ!
ในปากมันคาบสิ่วเหล็กกล้าชั้นดี ยาวสองฉื่อ หนาเท่าท่อนแขน ที่เอวเหน็บค้อนเหล็กด้ามสั้นไว้
ยามนี้ไห่หนีชิวมองเห็นเรือลำใหญ่หลายลำที่หยุดนิ่ง แววตาก็พลันเป็นประกาย
ท้องเรือลำใหญ่กดทับแนวเสาไม้ที่พวกมันจัดวางไว้ล่วงหน้าได้พอดิบพอดี เสาไม้ที่เหลาแหลมกดแนบกับท้องเรืออย่างแน่นหนา
สถานการณ์เช่นนี้เห็นได้ชัดเจนยิ่ง!
“พี่น้องทั้งหลาย ลงมือได้!”
ไห่หนีชิวยิ้มกว้างอย่างไร้เสียง เอ่ยเสียงต่ำ ก่อนจะดำกลับลงไปในน้ำอีกครั้ง
หากเจอแผงลับ ต่อให้เป็นเรือลำใหญ่แค่ไหนก็ต้องติดแหง็ก
นี่คือประสบการณ์ที่พวกมันสั่งสมมาจากการใช้ชีวิตอยู่ในน้ำมาหลายปี
ในสายตาพวกมัน เรือลำใหญ่หลายลำนี้ยามนี้ก็ไม่ต่างจากเนื้อบนเขียง!
ไห่หนีชิวกับพวกหน่วยวิญญาณน้ำหลายสิบคนรอบข้างพากันดำลงน้ำอีกครั้ง จากนั้นก็เคลื่อนไหวว่องไวแยกย้ายกันไป ว่ายเข้าหาเรือลำใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลอย่างมีเป้าหมายชัดเจน
ไห่หนีชิวเลือกเรือลำใหญ่ที่อยู่หน้าสุด ใช้ทั้งมือและเท้าว่ายเข้าไปอย่างไร้สุ้มเสียง
จากนั้นมันสูดลมหายใจเข้าอย่างระมัดระวัง แล้วดำลงไปใต้น้ำอีกครั้ง